งหนึ่ง ชายร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลาระเบิดเสียงหัวเราะอย่างสะใจ “นึกไม่ถึงเลยว่าเย่จวินจี๋จะมีวันนี้ กะจะแซงหน้าฉันขึ้นเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับทวีป แต่พริบตาเดียวก็วิ่งหางจุกตูดกลับมาซะงั้น!”
“มันเทียบพี่ฉีไม่ได้หรอกครับ!”
ลูกน้องข้างกายรีบประจบประแจง ชายคนนี้ก็คือราชาเพลงระดับท็อปของฉีโจว หนึ่งในสี่จตุรเทพ ฉีเทียนเหวิน!
ในแผ่นดินฉีโจว
ฉีเทียนเหวินคือบุคคลที่น่าเกรงขามยิ่งกว่าเย่จวินจี๋ ไม่ว่าด้านความนิยมหรือฝีมือ แต่เหนือกว่าไม่มากนัก ทั้งคู่จึงได้ชื่อเสียงโด่งดังทัดเทียมกัน
ทันใดนั้นเอง
โทรศัพท์ของลูกน้องก็ดังขึ้น
หลังจากรับสายและคุยไปสองสามประโยค ลูกน้องก็เอ่ยด้วยสีหน้าประหลาด “ได้ยินว่านักร้องจากฉินโจวที่ชนะเย่จวินจี๋จะเดินทางมาบุกตลาดที่ฉีโจวของพวกเราครับ”
“อะไรนะ?”
ฉีเทียนเหวินอึ้งไป “หมอนี่มันเป็นใครกัน จะมาตามล่าล้างแค้นเย่จวินจี๋ถึงฉีโจวเลยเหรอ?”
“ไม่ใช่หรอกครับ”
ลูกน้องยิ้มตอบ “คนคนนี้ชื่อหลินจือไป๋ ก็คือปรมาจารย์ที่ทำให้คนทั้งโลกตกตะลึงด้วยวิชาเขียนพู่กันในงานประมูลการกุศลครั้งก่อนไงครับ!”
“เอ่อ…ขอฉันเรียบเรียงความคิดแป๊บ…”
ฉีเทียนเหวินเอ่ย “ปรมาจารย์นักเขียนพู่กัน ร้องเพลงเก่งกว่าเย่จวินจี๋เนี่ยนะ?”
“ใช่ครับ เพราะหลินจือไป๋คนนี้ไม่ได้เป็นแค่ปรมาจารย์นักเขียนพู่กัน ขณะเดียวกันยังเป็นนักแต่งเพลง และมีความสามารถระดับราชาเพลงด้วยครับ”
“แกแน่ใจนะ?”
ฉีเทียนเหวินเริ่มตามไม่ทัน “ใน
