โลกนี้มีคนเก่งขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอ?”
“ยังมีที่เหนือกว่านั้นอีกครับ”
ลูกน้องกล่าวอย่างอิจฉาเล็กๆ “หลินจือไป๋คนนี้ เป็นหลานชายจักรพรรดิแห่งเสินฮว่ากรุ๊ป หนึ่งในสามบริษัทยักษ์ใหญ่ของฉินโจวครับ”
“เชี่ย!”
ฉีเทียนเหวินตบขาฉาด “ฉีโจวจะยอมให้มีคนที่เจ๋งแบบนี้อยู่ไม่ได้เด็ดขาด!”
ลูกน้องสงสัย “พี่หมายความว่ายังไงครับ?”
ฉีเทียนเหวินหรี่ตาลง “ถ้าฉันใช้ดนตรีเอาชนะคนที่ถล่มเย่จวินจี๋จนยับเยินได้ แกคิดว่าทุกคนจะมองยังไง?”
“พี่ฉีก็จะเป็นราชาเพลงอันดับหนึ่งที่แท้จริงของฉีโจวไงล่ะครับ!”
“ใช่ไหมล่ะ?”
ฉีเทียนเหวินยิ้มตาหยี “สิ่งที่เย่จวินจี๋ทำไม่ได้ ฉันจะทำเอง! คนที่เย่จวินจี๋สู้ไม่ได้ ฉันจะสู้เอง! สรุปสั้นๆ คำเดียว วงการเพลงฉีโจวต้องแซ่ฉี ไม่ใช่แซ่เย่!”
………………………………………………
