!
หลินจือไป๋ร้องต่อ
“ฉันบอกว่าฉันอยากได้เครื่องบินลำใหญ่ๆ สักลำ แต่กลับได้เครื่องอัดเสียงเก่าๆ เครื่องหนึ่ง เพราะอะไรถึงต้องเชื่อฟังแม่ด้วย ไว้โตขึ้นเธอก็จะเริ่มรู้ซึ้งถึงคำพูดนี้”
ผู้ชมอึ้งอีกครั้ง!
ไม่ใช่แค่ชื่อเพลง แม้แต่เนื้อเพลงก็ดูเหมือนจะสอดรับกับเพลงของเจ้าชายกบ ความรู้สึกแปลกๆ เอ่อล้นขึ้นในใจของทุกคน!
หรือจะพูดว่า
ในวินาทีนี้การแข่งขันได้ยกระดับขึ้นไปอีกขั้นแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเทพดาราร้อยลักษณ์หรือเจ้าชายกบ ต่างก็ดูเหมือนวางทิ้งเรื่องการแพ้ชนะไว้ชั่วคราว!
“ฮึ
พอโตมา ฉันเริ่มเข้าใจว่า
ทำไมฉันถึงไปได้ไกลกว่าคนอื่น
บินได้สูงกว่าใคร
ในอนาคตผู้คนล้วนอ่านการ์ตูนที่ฉันวาด
เพลงที่ทุกคนร้องกันก็เป็นเพลงที่ฉันแต่ง”
หลินจือไป๋ใช้น้ำเสียงผ่อนคลาย ร้องความจริงบางอย่าง ทุกคนต่างก็อ่าน ‘One Piece’ ในโทรศัพท์มือถือของผู้คนต่างก็มีเพลงของเขา
ช่างเป็นความบังเอิญที่งดงาม
“แม่จะไม่ยอมให้เธอได้เห็นความเหน็ดเหนื่อยของแม่ ในใจของแม่มีแต่สูตรอาหารอันแสนอบอุ่น ถ้าว่างก็ลองจับมือแม่บ่อยๆ จูงมือแม่เพ้อฝันไปด้วยกัน!”
ร้องถึงตรงนี้
หลินจือไป๋มองไปยังทิศที่ครอบครัวนั่งอยู่ แล้วโบกมือเบาๆ ทำนองท่อนฮุคที่ไพเราะคลาสสิกดังก้องอยู่ในหูของทุกคน
“เชื่อฟังคำสอนของแม่นะ อย่าให้ท่านต้องทุกข์ใจ
โตไวๆ จะได้ดูแลปกป้องท่านได้
ให้ผมขาวที่งดงาม งอกเงยขึ้นด้วยความสุข
มนตร์วิเศษของนางฟ้า เปี่ยมด้วยความอบอุ่นและมีเมตตา”
ที่
