งาร่างของเทพดาราร้อยลักษณ์ แม้เป็นเพียงการชี้นิ้วเบาๆ และเหลือบมองเพียงแวบเดียวเท่านั้น!
แขกรับเชิญทีมกรรมการนักทายทุกคนต่างลุกขึ้นยืนกันหมดแล้ว!
หลี่เซียวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย “ที่แท้นี่ก็คือความหมายของ ‘นักพรตจอมปลอม’!”
ฉินเลี่ยนฉายแววตาซับซ้อน “เนื้อเพลงพวกนี้ เหมือนเขาร้องให้พวกเราฟัง แล้วก็เหมือนเขาร้องให้ตัวเองฟังด้วย บางประโยคยังเหมือนร้องให้พวกที่ชอบตั้งข้อสงสัยฟังอีกต่างหาก ไม่ว่าคนแต่งเพลงจะเป็นใคร แต่อารมณ์เหล่านี้ ความรู้สึกเหล่านี้ และน้ำเสียงนี้ ย่อมต้องเป็นของเทพดาราร้อยลักษณ์อย่างแน่นอน แต่บางคนก็พยายามจะหามุมมาจับผิดเทพดาราร้อยลักษณ์ให้ได้…”
หลัวเยี่ยนก็เลือดลมพลุ่งพล่าน!
ส่วนปลาคาร์ปน้อยหานเยว่ซวงยิ่งตื่นเต้น “นี่แหละเทพดาราร้อยลักษณ์ สไตล์ไหนเขาควบคุมได้ทั้งนั้น บนเวทีนี้ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้!”
“เทพดาราร้อยลักษณ์!”
“เทพดาราร้อยลักษณ์!”
“เทพดาราร้อยลักษณ์!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มก่อน ผู้ชมเริ่มตะโกนเรียกชื่อของเทพดาราร้อยลักษณ์ดังสนั่น จากตอนแรกที่สับสนวุ่นวายจนกลายเป็นเสียงเดียวกันในที่สุด!
เสียงรัวกลองดังกึกก้อง!
เสียงปรบมือดังกึกก้อง!
ดอกเพชฌฆาตที่รออยู่ข้างเวทีถึงกับฝีเท้าอ่อนแรงลงเล็กน้อย นึกไม่ถึงเลยว่าเทพดาราร้อยลักษณ์จะใช้เพลงเพลงเดียว เอาชนะหัวใจผู้ชมได้อีกครั้ง!
ถึงแม้จะไม่ใช่ทุกคนที่เปลี่ยนความคิดบางอย่างเพราะเพลงนี้…
แต่ดอกเพชฌฆาตมั่น
