หาที่ติได้เลยสักจุด ทุกพยางค์แม่นยำจนน่าเหลือเชื่อ!”
“ฉันจะบ้าตาย! ตาบวมหมดแล้วเนี่ย! ร้องไห้อีกไม่ไหวแล้วจริงๆ ทำไมสองเพลงนี้ของเทพดาราร้อยลักษณ์ถึงเรียกน้ำตาได้ขนาดนี้กันเนี่ย ตั้งแต่สลับเสียงร้อง มาจนถึงร้องเสียงไซเรน แล้วยังเพลงคุณพ่อที่ทำเอารึซึ้งกันทั้งฮอลล์อีก ฉันนึกว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ ซะอีก แต่หมอนี่กลับใช้ความจริงพิสูจน์มาครั้งแล้วครั้งเล่าว่า ขีดจำกัดของเขามีไว้เพื่อทำลายทิ้งไปเรื่อยๆ เท่านั้นเอง!”
“เทพดาราร้อยลักษณ์โหดเกินไปแล้ว! รอบที่แล้วเทพดาราร้อยลักษณ์ก็ไล่กวาดเรียบ แต่ใครจะคิดว่ารอบนี้เขาจะอาละวาดได้หนักกว่าเดิมอีก ในฐานะนักร้องคนเดียวของทีมสีแดงที่ผ่านเข้ากลุ่มผู้ชนะมาได้ รอบนี้เขาฉายเดี่ยวสู้กับทีมสีน้ำเงิน ระดับนี้มันหนึ่งรุมสามชัดๆ!”
“ไหนบอกว่าถึงขีดจำกัดแล้วไง?”
“คำพูดของเทพดาราร้อยลักษณ์นะ แม้แต่ครึ่งตัวอักษรเธอก็เชื่อไม่ได้นะ ตั้งแต่เพลง ‘ตาลาเปิงป่า’ เขาก็บอกว่าตัวเองหมดมุกแล้ว ผลสุดท้ายรอบนี้ถึงกับงัดเพลงภาษาฉีออกมา นี่เรียกว่าหมดมุกแล้วเหรอวะ!?”
‘หมดมุก’ ของนายนะ… มันหมายความว่าไม่มีใครมีมุกเยอะกว่านายอีกแล้วใช่ไหม?
บ่อยครั้งการนำมาเทียบกันตรงๆ จะเห็นภาพได้ชัดที่สุด เพลงภาษาฉีของทุเรียนระเบิดได้สร้างความประหลาดใจให้แก่ผู้ชมก็จริง แต่เทพดาราร้อยลักษณ์เองก็ใช้เพลงภาษาฉีมาตอบโต้เช่นกัน เมื่อนำมาเปรียบเทียบกันแล้ว การตัดสินก็ง่ายดายขึ้นมา
