ิดได้หรอก การแสดงของเขามันสุดยอดเกินไป ราชาหวนคืนบัลลังก์ชัดๆ!”
การถกเถียงมากมายนับไม่ถ้วน ผู้ชมมองไปที่เทพดาราร้อยลักษณ์ ทุเรียนระเบิดที่กลับมายังโซนพักก็จ้องเขาเขม็งเช่นกัน มุมปากภายใต้หน้ากากยกขึ้นเล็กน้อย
ด้านข้าง ดอกเพชฌฆาตยิ้มกล่าว “ยินดีกับพี่ทุเรียนล่วงหน้านะคะ รอบนี้พี่นอนมาแล้ว”
หลิวริมน้ำเสริม “สถานการณ์แบบวันนี้ การร้องเพลงภาษาฉีเป็นไม้ตายที่ร้ายกาจจริงๆ พวกเรารับมือไม่ไหวเลย เทพดาราร้อยลักษณ์ก็รับมือไม่ไหวเหมือนกัน”
“ยังไม่แน่หรอก” ทุเรียนระเบิดเริ่มเรียนรู้ที่จะถ่อมตัวแล้ว แม้ปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ใจกลับกำลังครุ่นคิดว่าจะใช้รางวัลราชาเพลงนี้ยังไงดี ชุบชีวิตเพื่อนร่วมทีมสีน้ำเงิน? หรือเก็บไว้เป็นประกันให้ตัวเอง?
เก็บไว้เป็นประกันให้ตัวเองน่าจะปลอดภัยกว่ามั้ง?
เทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้ลึกลับเกินไป ลูกเล่นมากมายจนงัดออกมาใช้ได้ไม่ซ้ำ ถ้ารอบสุดท้ายตนพลาดท่าขึ้นมา อะไรๆ คงจบสิ้น เพราะสัปดาห์หน้าไม่มีที่ว่างสำหรับความผิดพลาดอีกแล้ว ต้องเก็บสิทธิพิเศษไว้รับรองความปลอดภัยให้ถึงที่สุด!
‘เข้ามาเลยเทพดาราร้อยลักษณ์! ให้ฉันดูหน่อยสิว่าครั้งนี้แกยังมีมุกอะไรอีก’ แววตาของทุเรียนระเบิดฉายประกายความมั่นใจอย่างแรงกล้า
ส่วนที่ที่นั่งแขกรับเชิญ ฉินเลี่ยนพลันยิ้มออกมา “ไม่รู้ว่าเขาจะยังมีมุกอะไรอีกไหม”
หลี่เชียวส่ายหน้า “ยากแล้วละค่ะ ทั้งการสลับเสียงแนบเนียนไร้รอยต่อ ทั้งการขับร้องเสียงไซเรน
