ก็เป็นแค่การล้อเลียนด้วยความปรารถนาดีเท่านั้น ไม่ว่าเขาอยากจะทำอะไร อีกฝ่ายก็มักจะทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อสนับสนุนและทำให้เขาเสมอ!
ท่ามกลางเสียงดนตรี ภาษาฉีที่เป๊ะเสียจนแม้แต่ชาวฉีโจวแท้ๆ อย่างทุเรียนระเบิดยังไม่อาจหาจุดที่ผิดได้เลยแม้แต่น้อย ดังขึ้นต่อเนื่อง
หลิวริมน้ำตกอยู่ในความตะลึงจนเงียบงัน ดอกเพชฌฆาตเองก็พูดไม่ออก ตอนนี้ทั้งคู่ต่างสัมผัสได้ว่าสภาพทุเรียนระเบิดเริ่มจะไม่ปกติแล้ว แต่สภาพของหลินจือไป๋กลับดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาหันไปยังทิศทางหนึ่งของผู้ชมกะทันหัน จ้องประสานตาคู่นั้นของแม่อย่างแน่วแน่!
คือแม่! แววตาที่แสนอบอุ่นละมุนนั้น! สอนให้ฉันหยัดยืน จ้องมองไปยังหนทางข้างหน้า! คอยย้ำเตือนใจ ยามใดที่ล้มลง จงอย่ายอมแพ้!”
เสียงกลองที่สั่นสะเทือน เสียงเบสที่กึกก้อง เสียงกีตาร์ที่ผสมผสานไปกับดนตรีประกอบ ระเบิดออกมาพร้อมกับน้ำเสียงของหลินจือไป๋ สั่นสะท้านไปถึงโสตประสาทของทุกคนในทันที!
“เกินจะหาถ้อยคำมาอธิบาย ว่าจะทดแทนพระคุณให้หมดได้อย่างไร! ความรักช่างกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต! ได้โปรดให้ฉันได้บอกว่า รักแม่จริงๆ!”
คำพูดที่ปกติมักจะพูดไม่ออกเพราะเขินอายอยู่เสมอ ในตอนนี้ได้ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างหมดเปลือก ผ่านท่วงทำนองดนตรีและหน้ากากที่บดบัง เม็ดเหงื่อเริ่มผุดซึมที่หน้าผากของหลินจือไป๋ เลือดในกายทุกหยดกำลังเดือดพล่านและลุกโชน!
ไม่ว่าภาษาอะไร! ไม่ว่าทำนองแบบไหน! สิ่งที่สั่นคลอนหัวใจผู
