อนให้ฉันหยัดยืน จ้องมองไปยังหนทางข้างหน้า! คอยย้ำเตือนใจ ยามใดที่ล้มลง จงอย่ายอมแพ้!”
ตอนที่ถึงท่อนฮุคครั้งที่สอง! บรรยากาศในฮอลล์เดือดพล่านถึงขีดสุด! ผู้คนนับไม่ถ้วนขอบตาชุ่มโชกอีกครั้ง! ทั้งที่เป็นภาษาฉีที่ผู้ชมไม่ค่อยคุ้นเคย แต่กลับไม่จำเป็นต้องดูคำแปลก็ทำให้ผู้ชมชาวฉินโจวเข้าใจได้ เพราะเพลงนี้ไม่มีศัพท์ยากๆ อะไร ทุกอย่างสื่อสารชัดเจนตรงไปตรงมา ด้วยเหตุนี้ต่อมน้ำตาของทุกคนจึงพังทลายลงอีกครั้ง!
ไหนว่าน้ำตาแห้งไปหมดแล้วไง ไหนว่าหัวใจแกร่งดังเหล็กกล้า ต่อหน้าบทเพลง ‘รักแม่จริงๆ’ ผู้ชมทุกคนพ่ายแพ้อย่างหมดรูปอีกครั้ง ปล่อยให้ความตื้นตันเข้ายึดครองหัวใจ!
พวกเขาโบกมือทั้งสองข้าง! พวกเขาไมอาจถอนตัว! ความสดใหม่จากเพลงภาษาฉีของทุเรียนระเบิด ความจริงแล้วมีน้ำหนักมากกว่าการตีความและการสื่อสารเรื่องความรักของแม่เสียอีก ความได้เปรียบทางภาษาถูกขยายให้ใหญ่ขึ้น เทียบกันแล้วเพลงภาษาฉีของเทพดาราร้อยลักษณ์มีอารมณ์ที่เข้มข้นกว่า ทำนองติดหูมากกว่า เพราะนี่คือสไตล์เพลงร็อก ซึ่งจะช่วยขยายทุกห้วงอารมณ์ความรู้สึกให้ยิ่งใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!
“เกินจะหาถ้อยคำมาอธิบาย ว่าจะทดแทนพระคุณให้หมดได้อย่างไร! ความรักช่างกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต!”
สายตาของหลินจือไป๋กวาดมองไปยังพ่อแม่ พี่ชาย และพี่สาว เขารู้ดีว่าคนในครอบครัวได้ยินเสียงเพลงของเขาแล้ว
“ได้โปรดให้ฉันได้บอก! รักแม่จริงๆ!”