ไห้”
“ร้องไห้ตาบวมไปหมดแล้ว เพลงก่อนหน้านี้ก็ซึ้งพอแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าตอนสุดท้ายจะยังมีระเบิดเรียกน้ำตาชุดใหญ่ขนาดนี้อีก!”
นี่คือระเบิดเรียกน้ำตาจริงๆ เดิมทีผู้ชมต่างก็ร้องไห้แทบไม่เหลือน้ำตา ฟังเพลงประเภทเดียวกันซ้ำๆ จนความรู้สึกตายด้าน แต่การปรากฏขึ้นของเพลงนี้กลับปลุกต่อมน้ำตาที่แสนเหนื่อยล้ากลับมา
โดยเฉพาะผู้ชมที่บิดาล่วงลับไปแล้วยิ่งไม่สามารถทนฟังเพลงแบบนี้ได้ แค่เนื้อเพลงไม่กี่ประโยคก็ทำให้กำแพงในใจพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง!
ส่วนในช่องไลฟ์สดตรงหน้าจอ นับไม่ถ้วน
ผู้ชมที่ดูไลฟ์สดอยู่ต่างก็ตื้นตันใจจนสุดจะพรรณนา หลายคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพ่อของตัวเอง…
“พ่อครับ”
“มีอะไรล่ะ?”
“แค่คิดถึงพ่อนะครับ”
คำพูดนี้มักจะได้รับความเงียบเป็นคำตอบ พ่อส่วนใหญ่ในโลกนี้ล้วนไม่ถนัดใช้คำพูดแสดงความรักในการดำเนินชีวิต พวกเขามักจะเข้มงวดกว่าแม่ ไม่บ่นว่าลำบาก ไม่บ่นว่าเหนื่อย เพียงแต่ใช้สไตล์ของตัวเองในการแสดงความรู้สึก ทุ่มเทอยู่เงียบๆ
ขอบเวที หญ้าอ่อนเขียวขจีขอบตาแดงก่ำ ทั้งซาบซึ้งไปกับเพลงนี้และทั้งตระหนักได้ว่ารอบนี้เธอต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน ต่อให้เธอจะงัดทุกความสามารถออกมาใช้แล้ว แต่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเทพดาราร้อยลักษณ์อยู่ดี คนคนนี้เก่งกว่าเธอมากเกินไปจริงๆ!
เป็นไปตามคาด เมื่อพิธีกรเริ่มการลงคะแนน แม้หญ้าอ่อนเขียวขจีจะใช้เสียงจริงเปิดเผยตัวตนแล้ว แต่ก็ยังพ่ายแพ้อย่างไม่มีอะไรลุ้น และพ่ายแพ้ด
