้วยคะแนนที่ห่างกันมหาศาล!
ร้องเพลงถึงพ่อเหมือนกัน
เพลงประเภทเดียวกัน หัวข้อเดียวกัน เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วก็ชัดเจนเกินไป แต่หญ้าอ่อนเขียวขจีก็ยอมแพ้แต่โดยดีไร้ซึ่งข้อกังขาใดๆ
“ขอแสดงความยินดีกับเทพดาราร้อยลักษณ์ครับ!”
เมื่อพิธีกรประกาศผลการตัดสิน ทั่วทั้งห้องส่งก็กึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือดั่งเกลียวคลื่นอีกครั้ง!
จนกระทั่งเสียงปรบมือค่อยๆ เงียบลง ฉินเลี่ยนถึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามว่า “เสียงของอาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์คราวนี้คือเสียงจริงหรือเปล่าคะ?”
“นั่นสิคะ ฉันเพิ่งเคยได้ยินเสียงแบบนี้ครั้งแรกเลย”
จาวโยวเยว่สำทับตามมาทันที เมื่อครู่เธอเองก็ฟังจนร้องไห้เหมือนกัน ตอนนี้ตายังแดงอยู่เลย “ครั้งนี้คุณไม่ได้เลียนแบบใครใช่ไหมคะ?”
เทพดาราร้อยลักษณ์ยิ้มแล้วตอบว่า “เป็นเสียงจริงของผมครับ”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนในสตูดิโอต่างพากันอุทานด้วยความตกตะลึง แต่ก็มีบางคนที่หัวเราะออกมาทั้งน้ำตา
“โกหกน่า!”
“ฉันไม่เชื่อหรอก!”
“หมอนี่ยิ่งเขายอมรับอะไร ก็ยิ่งน่าสงสัยเลยแหละ!”
หวงลี่เองก็หัวเราะตามไปด้วย “ผมต้องขอเตือนไว้สักนิดนะครับว่าคำพูดของเทพดาราร้อยลักษณ์เนี่ย ทุกคนเชื่อได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้นแหละครับ ว่าแต่บทเพลงนี้บรรดากรรมการทั้งหลายไม่อยากคอมเมนต์สักหน่อยเหรอครับ?”
“คอมเมนต์?”
หลีเซียวส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “เพลงนี้ฉันไม่รู้จะวิจารณ์ยังไงเลย เอาเป็นว่าในบรรดาเพลงที่แต่งถึงพ่อทั้งหมดที่ฉันเคย
