“ช่วงแข่งขันสัปดาห์หน้าตรงกับวันพ่อแม่พอดี อาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์ลองเตรียมเพลงที่เกี่ยวกับพ่อและแม่ไว้หน่อยนะครับ แน่นอนว่าเราไม่ได้บังคับ สุดท้ายการตัดสินใจเลือกเพลงอะไรก็เป็นสิทธิ์ของคุณครับ”
หลังจากทานอะไรเล็กน้อยกลับไปถึงห้องนอน หลินจือไป๋ก็ได้รับโทรศัพท์จากจินเสี่ยวเฟิง อีกฝ่ายโทรมาเตือนเขาเป็นพิเศษเรื่องที่การแข่งขันสัปดาห์หน้าตรงกับวันพ่อแม่พอดี เพื่อป้องกันไม่ให้นักร้องหน้ากากคนใดไม่ทันสังเกต จนอาจเสียเปรียบในการเลือกเพลงได้ง่ายๆ
“เข้าใจแล้วครับ”
หลินจือไป๋ตัดสินใจแล้วว่าตอนนั้นจะร้องเพลงเกี่ยวกับพ่อแม่ ส่วนจะมีนักร้องกี่คนเลือกแบบเดียวกันเขาไม่ได้ใส่ใจ ไม่ต้องกังวลเรื่องที่แนวเพลงจะซ้ำกันเกินไป ยังไงสิ่งที่เขาชอบที่สุดบนเวที ‘King of Mask Singer’ คือบทเพลงที่ถ่ายทอดความเป็นตัวเองออกมาได้ และเขาเองก็ไม่ใช่คนที่ต้องพยายามทำตัวโดดเด่นให้แตกต่างจากคนอื่นอย่างจงใจ
หลังจากวางสาย หลินจือไป๋ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วโทรหาโจวหานจิ้น
“อาจารย์ไปตี้?” โจวหานจิ้นพูดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
หลินจือไป๋กลับประหลาดใจยิ่งกว่า เขามขมวดคิ้วแล้วถามว่า “เสียงของคุณเป็นอะไรไป?”
ในโทรศัพท์เสียงอีกฝ่ายค่อนข้างแหบพร่า โจวหานจิ้นยิ้มขื่น “ผมเป็นหวัดครับ บนเวทีวันนี้เลยทำได้ไม่ค่อยดี คุณคงรู้ใช่ไหมว่าผมคือเจ้าชายกบ”
“อืม” หลินจือไป๋กล่าวด้วยความห่วงใยว่า “แล้วการแข่งขันรอบหน้าคุณจะทำยังไง?”
โจวหานจิ้นก
