่มีร่องรอยของความจงใจเลยแม้แต่น้อย!
โลลิก็คือโลลิ!
เด็กหนุ่มก็คือเด็กหนุ่ม!
คุณลุงก็คือคุณลุง!
ด้วยเหตุนี้เพลง ‘ตาลาเบิงป่า’ ในเวอร์ชันของเทพดาราร้อยลักษณ์จึงสร้างความสั่นสะเทือนแก่ผู้ชมได้รุนแรงยิ่งกว่า!
“สามเสียง! เสียงที่สามแล้ว!”
“นี่เขาร้องคนเดียวเลยเหรอ!?”
“อ๊ากกกกก ฉันจะตายแล้ว!”
“ใครบอกว่าเบื้องหลังเทพดาราร้อยลักษณ์มีหลายคนแสดง! แม่เจ้าโว้ย! นี่เขาร้องคนเดียวเห็นๆ เลย!”
“แค่เพลงเดียวเขาใช้ไปแล้วสามเสียง!”
“หือ! เดี๋ยวนา! ยังไม่จบ!?”
ยังไม่จบ!
หลังจากเสียงที่สามดังขึ้นได้ไม่นาน เสียงที่สี่ก็ตามมา! คราวนี้เป็นเสียงบรรยาย!
“ผู้กล้าตาลาเบิงป่า ขี่ม้าที่เร็วที่สุด! ออกเดินทางจากปราสาทพร้อมแบกความหวังของทุกคน! พิชิตสัตว์ประหลาดที่บุกจู่โจม ได้เหรียญทองสิบสองเหรียญ! ร่องรอยบาดแผลนับไม่ถ้วนเป็นพยานการอัปเลเวลชาตของเขา!”
เสียงบรรยายคล้ายน้ำเสียงของผู้ประกาศข่าวชัดเจนถูกต้องทุกคำ ราวกับว่าเทพดาราร้อยลักษณ์กำลังเล่าเรื่องราวของผู้กล้าที่ต้องเอาชนะมังกรยักษ์เพื่อช่วยองค์หญิงให้ทุกคนฟัง น้ำเสียงนั้นช่างน่าดึงดูดใจ!
ผู้ชมต่างไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่พากันกรีดร้อง! อิทธิพลที่เพลงของทุเรียนระเบิดทิ้งเอาไว้ในวินาทีนี้ ได้ถูกผู้ชมโยนทิ้งไปไกลถึงนอกชั้นบรรยากาศแล้ว!
ในโสตประสาทของทุกคนเหลือเพียงเสียงร้องของเทพดาราร้อยลักษณ์!
บนใบหน้าของทุกคนนอกจากความเหลือเชื่อแล้วก็ยังมีความเหลือเชื่ออยู่อีก! สา