ษณ์เคยต้องมาทนลำบากแบบนี้ที่ไหนกัน? ในช่วงรอบคัดเลือกทีมแดง เทพดาราร้อยลักษณ์เป็นขาประจำสามอันดับแรกมาตลอด ไม่มีใครไล่เขาไปอยู่ในกลุ่มผู้แพ้ได้เลย
“ไม่เป็นไรครับ” เทพดาราร้อยลักษณ์กลั้นขำพลางเอ่ยปลอบใจทุกคนอย่างซาบซึ้ง “ผมจะแพ้ก็ไม่เป็นไรหรอก พวกคุณชนะได้ก็พอ เพราะพวกเราคือทีมเดียวกัน”
“ขอโทษนะคะ ฉันมันไร้ประโยชน์จริงๆ!” ปลาคาร์ปน้อยยังคงกลั้นไว้ไม่อยู่ เริ่มร้องไห้ออกมา นกกาเหว่าเองก็รู้สึกปวดใจ ดวงตาภายใต้หน้ากากเริ่มแดงระเรื่อ
สุนัขทิเบตก้มหน้าเงียบไม่พูดอะไร จะบอกว่าในใจไม่ตื้นตันก็คงโกหก การเสนอตัวเองของเทพดาราร้อยลักษณ์ทำให้เขาเลื่อมใส ส่วนเจ้าชายกบยกนิ้วโป้งให้เทพดาราร้อยลักษณ์ ก่อนหน้านี้เขาไม่พอใจเทพดาราร้อยลักษณ์นิดหน่อย แต่เวลานี้เจ้าชายกบกลับวางทิฐิลงหมดสิ้น
ทั้งที่หมอนี่ดวลกับมันฝรั่งที่อ่อนที่สุดได้แท้ๆ แต่กลับยอมเสียสละเพื่อเพื่อนร่วมทีมอย่างไม่ลังเล เผชิญหน้าความพ่ายแพ้ที่กำลังจะมาถึงก็ไม่บ่นแม้แต่คำเดียว ลูกผู้ชายตัวจริง!
ในที่สุด การร้องเพลงของทุเรียนระเบิดก็จบลง ไม่มีเสียงตะโกนกึกก้อง เพราะผู้ชมต่างจมดิ่งลงในอารมณ์เศร้า แต่ทว่าเสียงปรบมือกลับดังสนั่นหวั่นไหวดุจระลอกคลื่น
“เพราะจริงๆ!”
“กินใจมากเลย!”
“ที่แท้เสียงเพลงก็ทำร้ายจิตใจกันได้ขนาดนี้เลยสินะ!”
“ฉันเศร้าไปหมดแล้ว”
“เศร้าไปทุกเรื่องแบบนี้จะแย่เอานะ”
“ฉันไม่มีอารมณ์จะฟังเพลงต่อไปแล้ว”
“ทั้งที่ก่อนหน้านี้ฉันเฝ
