้ารอการแสดงของเทพดาราร้อยลักษณ์มาตลอดแท้ๆ”
“นั่นสิ แต่เพลงนี้ของทุเรียนระเบิดฟังแล้วอยากร้องไห้จริงๆ!”
อันที่จริงมีหลายคนที่ฟังจนร้องไห้ไปแล้ว จนกระทั่งเมื่อพิธีกรเตือนทุกคนว่าอย่าลืมลงคะแนนโหวต ผู้ชมนับไม่ถ้วนจึงเพิ่งเริ่มขยับตัว
“ตอนนี้คุณยังคิดว่าเทพดาราร้อยลักษณ์มีหวังอยู่อีกเหรอ?” ฉินเลี่ยนหันไปมองหลี่เชียว
หลี่เชียวถอนหายใจ “ค่อนข้างลำบากแล้วละ เพลงต่อไปใครมารับช่วงต่อก็คงเอาไม่อยู่ทั้งนั้น เว้นแต่จะเป็นการแสดงที่เร้าอารมณ์สุดๆ แต่การแสดงของเทพดาราร้อยลักษณ์เหมือนจะไม่ใช่แนวนั้น เขาไปทางตลกมากกว่า”
“ตลกเหรอ?” จ้าวโยวเยว่อดพูดไม่ได้ว่า “แบบนั้นไม่โดนสกัดสิ้นท่าเลยเหรอ บรรยากาศเศร้าขนาดนี้จะตลกออกได้ยังไงกัน?”
“อันที่จริงไม่มีปัญหาหรอกครับ” หานปัวที่อยู่ข้างๆ เกาหัวพลางกล่าวว่า “เทพดาราร้อยลักษณ์ลงไปอยู่กลุ่มผู้แพ้ก็น่าจะสู้กลับมาได้นั่นแหละ”
“ใช่เลย” คำพูดนี้ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกัน ศึกดวลแดงน้ำเงินเพิ่งจะเริ่มต้น ในกลุ่มผู้แพ้ต้องมีพวกที่เคี้ยวง่ายมาเป็นฐานรองรับอยู่แล้ว ดังนั้นตอนนี้เทพดาราร้อยลักษณ์คงยังไม่ถึงคราวถูกคัดออก
พิธีกรหวงลี่เอ่ยขึ้น “ขอขอบคุณการแสดงจากอาจารย์ทุเรียนระเบิดครับ การลงคะแนนโหวตของเราสิ้นสุดลงแล้ว หลังจากจบการแสดงของผู้เข้าแข่งขันท่านถัดไป เราจะประกาศคะแนนของทั้งสองฝ่ายพร้อมกัน ถ้าอย่างนั้นลำดับต่อไปขอเสียงปรบมือต้อนรับเทพดาราร้อยลักษณ์ครับ!”
แปะๆๆๆๆ!
