หน้ากากคนนี้น่ากลัวแค่ไหน! วินาทีต่อมา การร้องเพลงของทุเรียนระเบิดได้เริ่มต้นขึ้น
“น้ำตาไหลรินแผ่วเบา เธอเดินจากไปช้าๆ การครอบครองที่ง่ายดายเกินไป ไม่อาจหวนคืนเรื่องราวที่ผ่านมา”
นี่คือเพลงรักอกหัก บรรยากาศโศกเศร้าเข้าปกคลุมหัวใจของทุกคนในทันที น้ำเสียงของทุเรียนระเบิดหนาห้าวและทุ้มลึก แทบสัมผัสไม่ได้ถึงการใช้เทคนิค ทุกอย่างล้วนดูเป็นธรรมชาติและลงตัว จนบรรยากาศที่เคยจอแจเงียบสงบลงโดยไม่รู้ตัว ผู้ชมที่ฟังอยู่บางคนถึงกับตาแดงก่ำ
ฉินเลี่ยนกล่าวอย่างถอนใจเบาๆ “ทุเรียนระเบิดฝีมือดี แถมยังใจถึง กล้าเลือกเพลงช้าที่เน้นอารมณ์แบบนี้มาใช้บนเวทีแข่งขัน คนระดับเขาไม่มีทางไม่รู้ว่า เพลงประเภทนี้ไม่สร้างความได้เปรียบในการแข่งเลย แต่เขากลับร้องเข้าไปถึงหัวใจผู้ชมได้สำเร็จ”
ด้านข้าง หานปัวเอ่ยเบาๆ ว่า “อาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์แย่แล้วละครับ”
ในฐานะกรรมการรุ่นเก่าที่คลุกคลีกับเทพดาราร้อยลักษณ์มาตั้งแต่รอบคัดเลือกทีมแดง ความจริงแล้วหานปัวก็หวังอยากใหอีกฝ่ายชนะ แต่คู่แข่งคือทุเรียนระเบิด เรื่องนี้ช่วยไม่ได้จริงๆ
“นั่นก็ไม่แน่หรอก” หลี่เชียวขยิบตา “หลังจากดูการแข่งของเทพดาราร้อยลักษณ์มาหลายรอบ เขาทำให้ฉันรู้สึกบางอย่างที่อธิบายยาก”
ฉินเลี่ยนสงสัย “ยังไงเหรอคะ?”
หลี่เชียวกล่าว “ผู้เข้าแข่งขันอย่างเทพดาราร้อยลักษณ์ เพดานของเขาสูงจนน่ากลัว แน่นอนว่าขีดจำกัดล่างก็ต่ำจนน่ากลัวเหมือนกัน ดูเหมือนไม่ว่าเขาจะเจ
