ักพิมพ์เสินฮวาบอกว่าต้องรออีกตั้งวันหนึ่งถึงจะส่งของมาเติมให้ได้!”
“ไม่ต้องสงสัยเลย มังงะเรื่องนี้จะดังระเบิดแล้ว!”
เหล่าเจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนต่างพากันเสียใจ!
และสถานการณ์ในตลาด แผนกสิ่งพิมพ์ของสำนักพิมพ์เสินฮวาคือผู้ที่สัมผัสได้ลึกซึ้งที่สุด! เพราะวันนี้บรรดาร้านหนังสือการ์ตูนรายใหญ่ต่างพากันโทรเข้าจนสายแทบไหม้ ต่างก็ร้องขอให้รีบเติมของ!
จนทำให้ตอนนี้โรงพิมพ์ที่ร่วมงานกับสำนักพิมพ์เสินฮวาต่างก็กำลังทำงานล่วงเวลา เห็นได้ชัดว่าสินค้าไม่เพียงพอต่อความต้องการตลาด!
สถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายนี้ค่อยๆ สะท้อนออกมาในชีวิตจริง ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง
“เมื่อวานฉันอ่าน ‘One Piece’ สามสิบตอนรวดเดียวจบเลย ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ชักจะติดหนึบแล้วสิ!”
“ฮ่าๆ นายก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหมล่ะ ยิ่งอ่านยิ่งได้อรรถรสจริงๆ!”
“ใช่เลย ตอนแรกที่เห็นลายเส้นแบบนั้นฉันหยึยมาก แต่พอเริ่มชินก็รู้สึกว่าตัวละครก็น่ารักดีนะ!”
“ลูฟี่เวลาสู้นี่น่าสนใจจริงๆ!”
“ก่อนหน้านี้ฉันยังรู้สึกว่าเขาดูขี้เหร่อยู่เลย”
“พอใส่หมวกฟางแล้วเขาดูเท่มากเลยนะ พล็อตเรื่องก็น่าติดตามสุดๆ ไม่รู้วันเมื่อไหร่ลูฟี่จะได้เป็นราชาโจรสลัด!”
“ไอ้แกรนด์ไลนนั่นนะ รู้สึกว่าสเกลเรื่องมันใหญ่มากเลยนะ!”
“คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวโจรสลัดแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกเลือดร้อนขึ้นมาได้เหมือนกัน!”
“สนุกขนาดนั้นเลยเหรอ? งั้นคืนนี้ฉันขอยืมมังงะดูหน่อย”
บนรถไฟใต้ดิน
“นี่เธอซื้อ
