บทภาพยนตร์หลินจือไป๋เขียนได้เร็วมาก เริ่มเขียนในคืนนั้นก็เสร็จในวันรุ่งขึ้นแล้ว
เรื่องการเฟ้นหาผู้กำกับและเรื่องอื่นๆ แน่นอนว่ามอบหมายให้เจียงเฉิงจัดการ
ตอนนี้คุนเผิงมีขนาดที่ใหญ่มาก เรื่องที่หลินจือไป๋มอบหมายให้เจียงเฉิง เขาสามารถหาผู้เชี่ยวชาญมาทำให้ได้
ยิ่งคุนเผิงพัฒนาไปได้ดีเท่าไหร่ แรงต้านที่หลินจือไป๋ต้องการจะทำสิ่งต่างๆ ก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น
ตอนนี้มีความสามารถในการดำเนินการสูงมาก ไม่เหมือนเมื่อก่อนตอนที่เพิ่งเริ่มก่อตั้ง ที่ต้องพิจารณาเรื่องเงินทุนและความสัมพันธ์อะไรพวกนั้น
วันรุ่งขึ้นเวลาเที่ยง พ่อแม่และพี่ชายพี่สาวกลับจากบริษัทมาที่บ้าน
พ่อพูดกับหลินจือไป๋ว่า “ปู่ให้ลูกไปที่คฤหาสน์ซีเฉิง”
หลินจือไป๋ชะงักไป “เรื่องอะไรครับ?”
“ไม่ได้บอกทางโทรศัพท์ แต่พวกเราไม่วางใจที่จะให้นายไปคฤหาสน์ซีเฉิงคนเดียว ทุกคนจะไปกับนายด้วย” พี่สาวขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น
หลินจือไป๋ไปคฤหาสน์ซีเฉิงมักจะเกิดเรื่องได้ง่าย ครั้งหนึ่งก็บาดเจ็บที่ศีรษะ อีกครั้งก็ทะเลาะกับคนอื่นๆ ในรุ่นที่สามของตระกูลหลิน
ทำให้ตอนนี้คนในครอบครัวได้ยินว่าท่านผู้เฒ่าเรียกหลินจือไป๋ไปคฤหาสน์ซีเฉิงกะทันหัน ก็เหมือนเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ
“ตกลงครับ”
หลินจือไป๋ไม่มีความเห็น แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าท่าทีของคนในครอบครัวจะดูเวอร์ไปหน่อย แต่ละคนถึงกับไม่ไปทำงานเพื่อจะไปเป็นเพื่อนเขา
หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ ครอบครัวของหลินจือไป๋เดินทางมาถึงคฤ
