ิ้นเอกในยุคแรกๆ ของจางซีหยาง และยังเป็นเพลงที่มีคีย์เสียงสูงมากเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะในท่อนฮุคที่ไม่มีเนื้อร้อง หากจะพูดให้ชัดคือการร้องด้วยเสียงส่วนหัวซึ่งโชว์เทคนิคและระเบิดพลังเสียงออกมาถึงขีดสุด!
“เอาว่ะ!”
“วู้ววว!”
“อ๊ากกกก!”
“โอ้โหหห!”
“โอลาลาโอ!”
ผู้ชมในฮอลล์ต่างฟังจนรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว แต่ละคนหน้าแดงก่ำ พากันแผดเสียงตะโกนอย่างไม่ต้องสงสัย แต่กลับไมอาจกลบเสียงร้องของเจ้าชายกบได้เลย!
แผดเผา! ไม่ยอมก้มหัว! ฮึกเหิม!
อารมณ์ที่เข้มข้นผลักดันเพลงให้พุ่งสู่จุดสูงสุด แม้แต่หลินจือไป๋ยังต้องตะลึงกับเสียงสูงนี้
เหล่าโจวรอบนี้ระเบิดพลังโหดไปแล้ว!
ระเบิดเวทีไปแล้ว! ไม่ใช่แค่ผู้ชมที่อึ้งทึ่ง! นักร้องหน้ากากทุกคนต่างก็อึ้งไปตามๆ กัน!
ในฐานะคู่แข่งของเจ้าชายกบ ฉูหลิวเชียงถึงกับลุกขึ้นพรวด ดวงตาเบิกกว้างจนกลมโต!
ให้ตายเถอะ! เจ้าชายกบคนนี้ก่อนจะมาร่วมแข่งเขาเคยสืบข้อมูลมาแล้ว ฝีมือเก่งกาจมากจริงๆ แต่ก็น่าจะอยู่ในระดับที่พอฟัดพอเหวี่ยงกับเขา ผลคือคิดไม่ถึงเลย!
รอบนี้อีกฝ่ายกลับขยี้เขาจนราบคาบ ที่แท้การแข่งขันรอบก่อนๆ หมอนี่ซ่อนฝีมือเอาไว้ตลอดเลยสินะ!
แม่งเอ๊ย! ขนาดนายซ่อนฝีมือไว้ ยังรักษามาตรฐานเอาไว้ที่อันดับสองได้เกือบทุกรอบเลยเนี่ยนะ? นี่มันรายการประกวดอะไรกันเนี่ย!
ทำไมมาครั้งแรกก็ต้องมาเจอสัตว์ประหลาดแบบนี้ด้วย?
แข่งกับผีสิ ฉันจะกลับบ้าน ฉันจะกลับบ้านแล้ว!
ในฐานะรุ่นใหญ่แห่งวงการเพลงฉ
