นปัวหุบยิ้มไม่ได้ “ฮ่าๆๆ มือของอาจารย์เทพดาราร้อยลักษณ์นี่ ‘ร้าย’ จริงๆ!”
ท่ามกลางเสียงหัวเราะนับไม่ถ้วน เทพดาราร้อยลักษณ์ยืนอยู่กลางเวทีอย่างไม่รีบร้อน
ครู่ต่อมา บนหน้าจอขนาดใหญ่ของเวทีแสดงชื่อเพลงที่เทพดาราร้อยลักษณ์กำลังจะร้อง สามพยางค์ว่า…
‘เธอมันร้าย’!
ทีมกรรมการนักทายในห้องส่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะที่รุนแรงกว่าเดิมออกมา!
“อะไรเนี่ย!”
“บอกว่าคุณร้าย คุณก็ร้องเพลง ‘เธอมันร้าย’ เลยเหรอ?”
“แม่เจ้าเอ๊ย!”
“ฉันยอมใจเลย!”
“ฉันยอมใจจริงๆ!”
“สมเป็นคุณจริงๆ!”
ผู้ชมเห็นแล้วก็ขำกลิ้งกันทันที! พี่ชาย… ช่วยทำตัวจริงจังหน่อยได้ไหมเนี่ย!
‘เธอมันร้าย’ นี่มันบ้าอะไรเนี่ย!
เทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้กวนเกินไปแล้ว!
“นี่มันชื่อเพลงบ้าบออะไรกันเนี่ย เพลงที่แล้ว ‘ก็เลยไม่ได้สระผม’ เทพดาราร้อยลักษณ์ตั้งชื่อเพลงได้นามธรรมเกินไปแล้ว!”
“เพลงแต่งเองอีกแล้วเหรอ!?”
“นี่มันเทรนด์คำค้นหาจากรอบแรกไม่ใช่เหรอ ที่โจวหานจินกับหลีเซียวแท็กหาจางซีหยางบ่นว่าเขาร้ายนั่นนะ ทั้งสองเพลงในรอบนี้ของหมอนี่ดันเกี่ยวข้องกับเทรนด์คำค้นหาหลังจบรอบแรกทั้งนั้นเลย งั้นเพลงนี้เขาเพิ่งแต่งขึ้นตามกระแสไม่กี่วันที่ผ่านมาเหรอ? พรสวรรค์ในการแต่งเพลงร้ายกาจไปหน่อยมั้งเนี่ย!”
“อาศัยเทรนด์คำค้นหามาเป็นแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงสินะ?”
“ร้องเพลงที่แล้วจบ ทีมกรรมการนักทายก็บอกว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ร้าย คิดไม่ถึงว่าพี่แกจะยอมรับซะงั้น
