ง?”
“ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ แต่ชื่อเพลงนี่มันตื้นเขินสุดๆ เลยไม่ใช่เหรอ เขาไม่กลัวโดนคัดออกหรือไง เอาเพลงปั่นกระแสแบบนี้มาร้อง แถมยังเล่นมุกจากรายการรอบที่แล้วอีก!”
“ความนิยมสูงแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอ?”
“ความนิยมของเขาจะเล่นอะไรก็ได้จริงๆ นั่นแหละ”
“ทุกคนรู้ว่าเขาคือจางซีหยาง ยังไงก็ต้องโหวตให้อยู่แล้ว ฉันไม่โหวตนะ เล่นมุกนะได้ แต่การแสดงบนเวทีต้องไม่ห่วยสิ? ต่อให้เป็นราชาเพลง ต่อให้เขาคือจางซีหยาง ก็ต้องจริงจังกับการแสดงบ้าง!”
ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน ดนตรีอินโทรดังขึ้น
สิ่งที่ดังขึ้นพร้อมกันคือเสียงของเทพดาราร้อยลักษณ์
“พอมองย้อนไปก็พบว่าตัวเองไม่เคยมีชีวิตที่เลือดพล่าน เพราะไม่มีความฝัน สิ่งที่ปลุกให้ตื่นทุกวันจึงมีแค่นาฬิกาปลุก เวลาขี้เกียจอารมณ์ไม่ดีแม้ผมก็ยังไม่สระ ถึงต่อให้แต่งตัวดีแค่ไหนก็ไม่มีใครดูออก…”
ฟึ่บ!
ผู้ชมตะลึงงัน!
ทีมกรรมการนักทายถึงกับตะลึงอึ้ง ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นต่างก็ทำหน้ามึนงงไปตามๆ กัน!
เสียงที่เทพดาราร้อยลักษณ์เปล่งออกมาในครั้งนี้ ไม่ใช่เสียงของจางซีหยาง ไม่ใช่แม้แต่เสียงของโจวหานจิน
แต่มันเป็นเสียงที่ทุกคนคุ้นหูอยู่ลางๆ แต่นึกไม่ออกว่าเป็นเสียงของใคร!
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้? เทพดาราร้อยลักษณ์ไม่ใช่จางซีหยางเหรอ?
เสียงนี้มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!
“เดินอยู่บนถนน กลุ่มเด็กในชุดนักเรียนกระโดดโลดเต้นผ่านข้างกายฉันไป นึกไม่ออกเลยว่าตัวเองในวัยนั้นร่าเริงสด
