ใสเหมือนกันหรือเปล่า ดูเหมือนตอนที่เด็กกว่านี้ ความสดใสรอยยิ้มที่มีจะมากกว่าตอนนี้จริงๆ ไม่เป็นไร สิ่งที่พวกเขามี ฉันเองก็เคยมีมันเหมือนกัน…”
บนเวที เทพดาราร้อยลักษณ์ยังคงร้องต่อไป
ผู้ชมด้านล่างต่างพากันขนลุกซู่
ไม่ใช่เพราะการขับร้องนี้น่าทึ่งขนาดไหน และไม่ใช่เพราะเพลงนี้สั่นสะเทือนอารมณ์เพียงใด แต่เป็นเพราะเสียงร้องของเทพดาราร้อยลักษณ์ได้ทำลายความเข้าใจและจินตนาการที่ทุกคนมีต่อจางซีหยางไปจนหมดสิ้น จนสมองของทุกคนถึงกับช็อตไป!
“อ๊าก!”
“ฉันนึกออกแล้ว!”
“นี่มันเสียงของหลินโสวจัว!”
“ใช่ๆ มิน่าละฉันถึงว่าคุ้นจัง! ที่แท้จางซีหยางก็เลียนเสียงหลินโสวจัวได้ด้วยเหรอ?”
“จางซีหยางอะไรล่ะ! เธอยังไม่รู้อีกเหรอ! เทพดาราร้อยลักษณ์คนนี้ไม่ใช่จางซีหยางตั้งแต่แรกแล้ว เขาหลอกพวกเราทุกคนจนเป๋ไปหมด เริ่มจากใช้เสียงโจวหานจิน แล้วก็มาใช้เสียงจางซีหยาง ตอนนี้มาเลียนเสียงหลินโสวจัวอีก เขาคือปีศาจที่เลียนเสียงนักร้องได้หลายคนชัดๆ มิน่าล่ะเจ้านี่ถึงชื่อว่าเทพดาราร้อยลักษณ์ เสียงร้อยลักษณ์สมชื่อจริงๆ!”
“เขาไม่ใช่จางซีหยางเหรอ!?”
“งั้นที่คนในเน็ตรุมด่ากันว่าจางซีหยางจงใจเปิดเผยตัวตนเพื่อเรียกคะแนนโหวตจากแฟนคลับล่ะ?”
“แบบนี้จางซีหยางไม่โดนใส่ร้ายจนตายอย่างอยุติธรรมเลยเหรอ!?”
“ไม่ใช่แค่จางซีหยางที่โดนใส่ร้ายนะ เทพดาราร้อยลักษณ์ก็โดนเหมือนกัน เขาแค่เลียนเสียงได้สุดยอดเกินไป เลยกลายเป็นว่าทุกคนเข้าใจผิดกันหมด!”
ฮือ
