นเสียงหัวเราะ ฮึดๆ สองที ไอ้หนู ยังจะวางมาดทำเป็นเก่งอยู่อีกไหม? ต่อหน้าโจวหานจินตัวจริงอย่างฉัน นายจะมาแอ๊บทำซากอะไร! ลองไปถามผู้ชมในฮอลล์ดูสิว่า ใครคือราชาเพลงโจวในใจทุกคน… ช่างเถอะ อย่าถามเลยดีกว่า
ใบหน้าภายใต้หน้ากากของหลินจือไป๋ก็ยิ้มออกมาเช่นกัน เจ้าสุนัขทิเบตน้อย น่าขำชะจริง เลียนแบบได้แค่นี้ยังกล้าแกล้งเป็นโจวหานจินต่ออีกเหรอ? ไปถามผู้ชมในฮอลล์ดูสิ! ว่าใครคือราชาเพลงโจวในใจทุกคน!
แต่พอเจ้าสุนัขทิเบตเลิกแสร้งแล้ว หลินจือไป๋ก็พลันรู้สึกว่าเหมือนขาดความสนุกไปมากโข การร้องรอบที่สองของเขา ไหนๆ ก็ไหนๆ เปลี่ยนเสียงร้องไปเลยดีกว่า ความจริงใช้เสียงตัวเองย่อมดีที่สุด แต่นั่นผู้ชมจะฟังออกได้ง่ายๆ ถ้าโดนฟังออกก็เกรงจะความแตกก่อนเวลาอันควร ดังนั้นหลินจือไป๋ยังต้องแกล้งเป็นคนอื่นต่อไป
ในหนังเรื่อง ‘คนไม่ธรรมดายืดได้หดได้ (The Sixty Million Dollar Man)’ โจวซิงฉือรับบทเป็นคุณชายใหญ่บ้านเศรษฐีที่ชอบแกล้งคนสุดๆ! หลินจือไป๋รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองอินกับบทบาทอยู่หน่อยๆ ถึงขั้นเริ่มจะชอบความรู้สึกของการแกล้งคนมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเขาเองก็นับว่าเป็นนายน้อยบ้านรวยพอดี คาแรกเตอร์ถือว่าตรงเป๊ะ
แถมคำว่า “ร้อย” (ไป่) ในเทพดาราร้อยลักษณ์ (ไป่เปี้ยนชิงจวิน) ก็ไม่ใช่ “ไป๋” (ขาว) เหมือนกันหรอกเหรอ เสียงพ้องกับตัวอักษร “ไป๋” ในคำว่า “ไปตี้” และชื่อ “หลินจือไป๋” ที่บังเอิญกว่านั้นคือ ในฉายานี้ยังมีคำว่า “จวิน”
