(กษัตริย์/เทพ) อยู่ด้วย ซึ่งหลินจือไป๋ก็มีตัวตนแฝงชื่อดังอย่าง “จวินหลิน” อยู่พอดี หรือแม้แต่รายการ King of Mask Singer นี้ก็วางแผนโดยใช้ชื่อของ “จวินหลิน” ช่างเป็นความบังเอิญที่วิเศษอะไรอย่างนี้!
งั้นรอบที่สองจะใช้เสียงใครร้องเพลงใหม่ที่เตรียมไว้ดีล่ะ? หลินจือไป๋ครุ่นคิด ผ่านไปครู่หนึ่งดวงตาของหลินจือไป๋ก็มีประกายวาบผ่าน!
“ฉันเลือกนาย! ปิกาจู! รอบที่สองใช้เสียงของเหล่าจางนี่แหละ!”
ถ้าจะพูดถึงราชาเพลงที่หลินจือไป๋คุ้นเคยที่สุด โจวหานจินเป็นได้แค่ที่สอง จางซีหยางต่างหากที่เป็นที่หนึ่ง! และเพลงที่หลินจือไป๋เตรียมไว้สำหรับรอบที่สอง ก็เป็นสไตล์อบอุ่นอ่อนโยน ไม่ค่อยเข้ากับโจวหานจินเท่าไหร่ กลับจะเหมาะกับจางซีหยางมากกว่า ที่สำคัญที่สุดคือ… ตอนนี้เหล่าโจวน่าจะเกลียดเทพดาราร้อยลักษณ์เข้าไส้ไปแล้วมั้ง? จะให้ตัวตนเปิดเผยไม่ได้เด็ดขาด เหล่าโจวต้องอยากรู้มากแน่ๆ ว่าฉันเป็นใคร จังหวะนี้แหละให้เหล่าจางช่วยรับหน้าแทนไปก่อนได้พอดีเลย
ใช่แล้ว! เทพดาราร้อยลักษณ์ท่องยุทธภพ เดินไม่เปลี่ยนชื่อ นั่งไม่เปลี่ยนแซ่ ข้าก็คือ… จาง! ซี! หยาง!
แม้ว่ากลยุทธ์ “โยนหม้อน้ำไปทางตะวันออก” นี้จะดูไม่ค่อยมีจริยธรรมไปบ้าง แต่เหล่าจางกับเหล่าโจวก็สนิทกันขนาดนั้น น่าจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก… มั้งนะ? ฮ่าๆ ฉันไม่ได้เสี้ยมให้แตกคอกันสักหน่อย!
บนเวทีต่อจากสุนัขทิเบต หุ่นยนต์ร้องเพลง หงส์ดำร้องเพลง แพนด้ายักษ์ร้องเพลง หลินจือไป๋
