กรรมการนักทายคนอื่นต่างมองเธอแล้วหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เพียงแต่การแสดงยังดำเนินอยู่ ทุกคนเลยต้องกลั้นเสียงเอาไว้ และเมื่อเจ้าชายกบร้องจบ สมาชิกทีมกรรมการนักทายก็กลั้นไม่ไหวอีกต่อไป ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น!
“พี่เซียว! รอบนี้ยังไงดีครับ!”“คนนี้คือราชาเพลงโจวใช่ไหมครับ!”“ราชาเพลงโจวตัวจริงแน่นอน!”“ดูจากสีหน้าพี่เซียวผมก็รู้แล้ว!”“เอกลักษณ์เสียงของราชาเพลงโจวชัดเจนเกินไปแล้ว!”“มีแค่ฉันคนเดียวเหรอที่รู้สึกว่าอาจารย์เจ้าชายกบแค่กำลังเลียนแบบราชาเพลงโจว?”
เลียนแบบ? โจวหานจิ้นภายใต้หน้ากากเจ้าชายกบมุมปากกระตุก การร้องเมื่อครูนี้เขาไม่ได้จงใจปิดบังเสียงของตัวเองเลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงยังมีคนคิดว่าเขากำลังเลียนแบบอยู่อีก? แม้จุดประสงค์ของการไม่ปิดบังเสียง คือการทำสวนกระแสเพื่อส่งผลต่อการตัดสินของทุกคน แต่พอมีคนฟังไม่ออกจริงๆ ว่าเขาคือโจวหานจิ้น อยู่ดีๆ ก็กลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมานิดหน่อย
ความรู้สึกนี้ช่างละเอียดอ่อนจริงๆ และในตอนนี้เอง หลี่เซียวก็เอ่ยขึ้นว่า:“โอกาสที่เจ้าชายกบจะเป็นเหล่าโจวมีสูงมากค่ะ หรือจะบอกว่าฉันไม่เคยเห็นใครเสียงเหมือนเหล่าโจวไปมากกว่าเขาเลย แต่เพราะเสียงของเขาเหมือนเหล่าโจวเกินไปนี่แหละ ฉันเลยไม่ค่อยแน่ใจแล้ว…”
หลี่เซียวลังเลจริงๆ! สุนัขทิเบตคนก่อนหน้านั้นก็เลียนแบบโจวหานจิ้น ตอนนี้ดันมีเสียงที่คล้ายกันโผล่มาอีก การตัดสินใจของหลี่เซียวเลยถูกรบกวน! ความจริงแล้วถ้าไม่มีส
