ุนัขทิเบตมาป่วน หลี่เซียวอาจจะมั่นใจมากกว่านี้สักหน่อย
โจวหานจิ้นที่รักของฉัน ต้องจงใจพูดแบบนี้เพื่อช่วยฉันปิดความลับแน่ๆ! อื้ม! ต้องเป็นแบบนั้นแน่!
หลี่เซียวก็หันไปมองเจ้าชายกบ “คำถามแรก ห้ามโกหกนะคะ คุณเจ้าชายกบเท้าคุณเบอร์อะไรคะ?”“ฮิ้ว!” ทั้งฮอลล์ส่งเสียงประหลาดออกมา เจ้าชายกบตอบ “เบอร์ 43 ครับ”หลี่เซียวยิ้ม “เหล่าโจวก็เบอร์ 43 ค่ะ”อิงเหวยพูดว่า “นักร้องชายที่สูงเกินร้อยแปดสิบ โดยพื้นฐานก็เท้าเบอร์ 43 กันทั้งนั้นแหละครับ ไม่ถือว่าเป็นหลักฐานชี้ชัด”“สรุปแล้วคุณคือราชาเพลงโจวใช่ไหมครับ?” หานปัวถามตรงๆเจ้าชายกบยิ้ม “ไม่ผิดครับ ผมนี่แหละคือโจวหานจิ้นตัวจริง สุนัขทิเบตเมื่อกี้เป็นตัวปลอมครับ”
ผู้ชมสับสนไปหมดแล้ว โจวหานจิ้นตัวจริงตัวปลอมกลายเป็นปริศนาที่ใหญ่ที่สุดของรายการในขณะนี้ ทุกคนเริ่มระดมสมองขบคิดกันอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่หลี่เซียวก็ยังไตรตรองชั่งใจ ส่วนหลินจือไป๋ก็กำลังรอการปรากฏตัวขึ้นเวทีของตัวเองอย่างเงียบๆ การแสดงของเขาต่อจากเจ้าชายกบพอดี!
กระบวนการตัดสินใจ (The Decision-making Process)
รายการนี้เปรียบเสมือนการสืบสวนคดีทางดนตรี ผู้ชมและกรรมการต้องวิเคราะห์จากหลายองค์ประกอบ:1. เนื้อเสียง (Timbre): ความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
2. เทคนิคการร้อง (Technique): การใช้เสียงหลบ พลังเสียง หรือสำเนียง
3. ภาษากาย (Body Language): ท่ทางการยืน การจับไมโครโฟน
4. เบาะแสส่วนตัว (Personal Clues):
