บ”
หลินจือไป๋จรดปากกาเซ็นคำว่า ‘เทพดาราร้อยลักษณ์’ อย่างรวดเร็ว
“คุณไม่เซ็นชื่อจริงเหรอครับ?”
“ชื่อจริงเป็นความลับครับ”
“ผมรู้แล้วล่ะครับว่าคุณเป็นใคร!”
“คุณอาจจะทายผิดก็ได้นะ”
แม้หลินจือไป๋จะแกล้งเป็นราชาเพลงโจว แต่ก็เกรงใจไม่กล้าเซ็นชื่ออีกฝ่ายจริงๆ
“คุณเลิกแอ๊บเถอะครับ!”
จินเสี่ยวเฟิงที่อยู่ข้างๆ บ่นอุบอิบ “ก่อนหน้านี้ยังแกล้งผมอยู่เลย นอกจากราชาเพลงโจวแล้ว จะยังมีใครซนได้ขนาดนี้อีกล่ะครับ”
“โจวหานจิ้นเหรอ?”
หลินจือไป๋รีบส่ายหน้า “ผมไม่ใช่”
จินเสี่ยวเฟิงแค้นเคืองมาก “งั้นคุณเป็นใครล่ะครับ ตัวแทนเจียงเหรอ?”
…
ส่วนภายในห้องพัก
เมนคูนที่ฟังเทพดาราร้อยลักษณ์ร้องจบก็หัวเราะลั่นออกมา “ยังจะบอกว่าเขาไม่ใช่โจวหานจิ้นอีก แค่เสียงออกมาก็ปิดไม่มิดแล้ว!”
ดอกราตรีก็หัวเราะ “รายการนี้ไม่เหมาะกับเขาเลย เปิดตัวมาก็โป๊ะแตกซะแล้ว”
แพนด้ายักษ์พึมพำว่า “ที่แท้แม้แต่การเปลี่ยนเสียงราชาเพลงโจวก็ทำไม่ได้งั้นเหรอ...”
เจ้าชายกบฟังคำพูดของทั้งสาม ลมหายใจก็เริ่มถี่กระชั้นขึ้น
“เขาไม่ใช่โจวหานจิ้น!”
“นี่มันเสียงราชาเพลงโจวชัดๆ” แพนด้ายักษ์แย้ง
เจ้าชายกบส่ายหน้าอย่างแรง พูดอย่างมีเหตุมีผลว่า “พวกคุณคิดว่าราชาเพ
