แล้วมือใหญ่มือหนึ่งที่มีพลังหยินก็ยื่นเข้ามาจากนอกหน้าต่าง หยิบก้อนแผลที่อยู่บนพื้น แล้ววิ่งหนีไป
ความหวาดกลัวเผยผ่านใบหน้าของหลิ่วหลีหมิง และเฟิงกู่เซียง
ถ้าไม่ใช่เพราะยันต์ห้าหยินหยางที่พวกเขาเพิ่งซื้อมา พวกเขาก็คงเป็นลมเพราะพลังหยินที่แล่นเข้าสู่ร่างกาย
เฝ่ยไป๋ลู่เอื้อมคว้าบางอย่างซึ่งวิ่งผ่านใต้จมูกเธอไป พร้อมยิ้มเยาะ ก่อนขจัดพลังหยินที่เหลืออยู่ด้วยการตวัดมือครั้งหนึ่ง จากนั้นเธอก็กล่าวลาครอบครัวหลิ่ว และไล่ตามมันไปทันที
ภายในบ้านพักที่ไม่เด่นสะดุดตา ณ ย่านพักคนรวย
มือเหี่ยวแห้งจับเศษแผลใบหน้ามนุษย์ขึ้นมา
หานซุ่นเซิงดูเสียใจเล็กน้อย “มันเกือบจะโตเต็มที่แล้วแท้ ๆ ช่างน่าขัดใจจริง ๆ”
เมื่อเจ้าตัวนึกถึงอาการบาดเจ็บภายในที่เขาได้รับมาติดต่อกัน ดวงตาของหานซุ่นเชิงก็เข้มขึ้น
หากกินสิ่งนี้เข้าไป มันจะช่วยรักษาอาการบาดเจ็บภายในของเขาได้
รอจนกว่าจะหายเจ็บ เขาต้องไปล้างแค้นคนที่ทำให้เขาทนทุกข์ทรมานอย่างหนักให้ได้!
ดวงตาของหานซุ่นเซิงฉายแววชั่วร้าย
เขาดูดกลืนพลังจากก้อนแผลด้วยสีหน้าเจ็บปวด และทันใดนั้น ความรู้สึกถึงวิกฤตก็ผุดขึ้นมาในใจ
ก่อนที่หานซุ่นเซิงจะทันได้โต้ตอบ พลังแข็งแกร่งสายหนึ่งก็พุ่งผ่านมาจากด้านหลัง ปกคลุมศีรษะของเขาไว้
อักขระลึกลับเหล่านั้นค่อย ๆ รวมตัวกันเป็นเงาขนาดใหญ่ราวกับภูเขา ผลักหานซุ่นเซิงจนล้มลงคุกเข่าอยู่บนพื้น
ชายชรารู้สึกว่าร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยพลังที่แข็งกร้าว
