ย้อนหลังซ้ำไปซ้ำมา
ในที่สุดคนทั้งโลกออนไลน์ต่างก็ตื่นตะลึงกับการแสดงออกของไปตี้ในงานประชุมกวีนิพนธ์!
‘แม่เจ้า! นี่มันเก่งเกินไปแล้วมั้ง!’
‘ถ้ารู้แต่แรกว่าไปตี้จะโชว์เทพขนาดนี้ ฉันคงดูสดไปแล้ว’
‘ทำไมพรสวรรค์ทางวรรณกรรมของเขาถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้เนี่ย!’
‘ฉันยังนึกว่าเขาถนัดแค่โคลงคู่ซะอีก!’
‘นึกไม่ถึงเลยว่า ขนาดกวีโคลงกลอน เขาก็ทำได้เยี่ยมขนาดนี้ คุณค่าทางศิลปะของบทกวีโคลงกลอนสูงกว่าโคลงคู่ตั้งเยอะเลยนะ!’
‘ยังมีทักษะพู่กันอีก!’
‘ใครบอกได้บ้างว่า ทักษะพู่กันของไปตี้อยู่ในระดับไหนกันแน่?’
‘รู้สึกว่าคนในงานตะลึงกันหมดเลย แต่ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องทักษะพู่กันเท่าไหร่ ถึงจะรู้สึกว่าเจ๋งมาก แต่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจคอนเซปต์ที่ชัดเจนอะนะ’
โลกออนไลน์ถกสนั่น! อย่างไรเสีย บทกวีและโคลงกลอนเหล่านั้นของไปตี้ ขอแค่เป็นคนที่มีความรู้หน่อย ก็จะสัมผัสได้ถึงความประณีตงดงามภายใน!
แต่ถ้าพูดถึงด้านทักษะพู่กัน ก็มีหลายคนที่แสดงออกว่าไม่เข้าใจ
และเมื่อชาวเน็ตจำนวนมากเริ่มถกเถียงกันว่า ทักษะพู่กันของไปตี้อยู่ในระดับไหนกันแน่
ปรมาจารย์อักษรวิจิตรผู้มีชื่อเสียงโด่งดังท่านหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น!
ปรมาจารย์อักษรวิจิตรท่านนี้ชื่อ เฉินหลิง
เฉินหลิงคือศิลปินอักษรวิจิตรที่ติดอันดับหนึ่งในสิบของฉินโจว ผลงานอักษรวิจิตรของเขาเคยถูกประมูลด้วยราคาสูงสุดถึงหลักสิบล้าน จะเรียกว่าเป็นบุคคลระดับผู้มีอิทธิพลในวงการอักษรวิจิตรแห่งฉินโจว ก
