วง”
“อาจารย์เสี่ยวจี้มีความสามารถยิ่งนัก!”
บทกวีนี่ปรากฏออกมาก็เรียกเสียงปรบมือดังก้องไปทั่วโถง เป็นบทกวีสรรเสริญดอกเหมยที่ดีจริงๆ! แม้แต่หลินจือไป๋เองก็ยังพยักหน้าในใจ คนผู้นี้มีความรู้สูงส่งมาก!
โจวไท่กล่าวเบาๆ ว่า “จี้เฉวียนไท่สมกับเป็นมือกวีอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่ฉินโจวจริงๆ ระดับกวีของเขาแม้แต่ผู้อาวุโสหลายคนก็ยังไม่กล้าสู้”
มือกวีอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่? หลินจือไป๋คิดในใจว่าที่แท้ก็เป็นแบบนี้ หากเป็นมือกวีอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่ฉินโจว ไม่มีบทกวีระดับนี้สิแปลก
“บทกวีนี่เพิ่งแต่งเลยเหรอ?” อวิ๋นหลานมองจี้เฉวียนไท่อย่างประหลาดใจเล็กน้อย
จี้เฉวียนไท่พยักหน้ายิ้มยอมรับ ผมไม่มีทางบอกคุณหรอกว่านี่เป็นหนึ่งในผลงานเด็ดที่ผมเก็บเอาไว้ งานประชุมกวีนิพนธ์วันนี้ไม่มีใครหยุดยั้งผมไม่ให้แสดงความสามารถจนเป็นที่โจษจันไปทั่วโลกได้หรอก!
“เชิญเข้ามาได้” อวิ๋นหลานหลีกทางให้ จี้เฉวียนไท่ประสานมือคารวะต่อทุกคนอีกครั้ง จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าสู่โถงใหญ่ แสดงความสง่างามหล่อเหลา ฉากนี้ย่อมถูกถ่ายทอดสดออกไป บรรดาแฟนๆ ของนักเขียนต่างก็ตื่นเต้นจนแทบจะถึงจุดสูงสุดในทันที
“เจ๋งโคตร!”
“จี้เฉวียนไท่แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”
“บทกวีนี้ดีจริงๆ!”
“ที่สำคัญยังแต่งสดๆ เลยด้วย!”
“นี่ไม่ดีกว่าบทกวีที่ไปตี้นับหิมะเป็นร้อยเท่าเลยเหรอ?”
“ไปตี้ไม่มีทางเทียบกับมือกวีอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่อย่างจี้เฉวียนไท่ได้หรอก ไปตี้นะเ
