เมื่อเห็นว่าคนสุดท้ายที่มาปิดท้ายในตอนที่สองเป็นคุณปู่
ทุกคนในฉินโจวก็ได้เห็นแล้วว่า คุนเผิงสตูดิโอ ทำตามที่พูดขนาดไหน
ที่ว่าไม่ดูรูปลักษณ์ก็คือไม่ดูรูปลักษณ์จริงๆ!
ที่ว่าไม่ดูอายุก็คือไม่ดูอายุจริงๆ!
รายการอื่นก็เคยโฆษณาคล้ายๆ กัน อ้างว่าเราไม่มีอคติต่อเงื่อนไขภายนอกของผู้เข้าแข่งขัน
แต่ไม่มีใครทำแบบนั้นจริงๆ หรอก!
แค่พูดไปอย่างนั้นเอง ก็เหมือนกับเนื้อวัวในบะหมี่เนื้อคังซือฟู
ที่ใช้รูปภาพเพื่อการอ้างอิงเท่านั้น คุณคิดจริงๆ เหรอว่าจะเจอเนื้อวัวข้างใน?
“คุนเผิงสตูดิโอซื่อสัตย์เกินไปแล้ว!”
“ตรงกับคำโฆษณาที่ว่าไว้ทุกอย่าง!”
“ก่อนหน้านี้ยังมีคนบอกว่าการประชาสัมพันธ์ของคุนเผิง เป็นแค่กลเม็ดทางการตลาดอยู่เลย”
“แต่จะว่าไปแล้ว คุณปู่คนนี้อายุมากขนาดนี้แล้วจะยังร้องเพลงได้จริงเหรอ?”
“รายการอย่าพยายามฝืนเลยนะ!”
“รู้ว่าพวกคุณซื่อสัตย์แต่ก็ต้องรักษามาตรฐานไว้ด้วยสิ”
“ลองฟังดูก่อนเถอะ”
“บางทีอาจจะเป็นการให้โอกาสคุณปู่ก็ได้ มาให้กำลังใจแกกันเถอะ”
“จะว่าไปก็ถูก”
ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น จู่ๆ ดนตรีก็ดังขึ้น
เพลงนี้ชื่อว่า ‘ระเบิด’ เป็นเพลงร็อกที่โจวหานจิ้นปล่อยออกมาเมื่อสามปีก่อน
สไตล์ดนตรีดุดันมากจนทำเอาผู้ชมถึงกับตกใจ!
ให้ตายสิ!
เพลงนี้เหรอ?
ทำไมถึงเป็นเพลงนี้ไปได้!?
ในสายตาของทุกคน คุณปู่จี๋เสียงควรจะร้องเพลงที่มีสไตล์โบราณเก่าแก่
เน้นการถ่ายทอดเรื่องราวในน้ำเสียงและความลึกซึ้งที่มา
