“ผมปลดผู้จัดการหลิวออกแล้วตอนนี้คุณเป็นผู้จัดการจินของที่นี่พวกเขาไม่เข้าใจมาตรฐานของผมแต่คุณน่าจะเข้าใจว่ามาตรฐานของผมคืออะไรใช่ไหม?”
“ผมรู้ครับ! ขอบคุณครับอาจารย์ไปตี้!”
จินเสี่ยวเฟิงไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเลื่อนขั้นจากลูกกระจ๊อกกลายเป็นหัวหน้าฝ่ายออดิชันครั้งนี้ในพริบตาและยิ่งไม่คิดว่าไปตี้ผู้อำนวยการดนตรีของรายการนี้จะมีอำนาจได้มากขนาดนี้!
แม้ว่าหลังจบการออดิชันตนอาจจะต้องกลับไปเป็นลูกกระจ๊อกอีกครั้งก็เถอะ…
ไม่ใช่!
ถ้าคนที่ตนหามาจากการออดิชันสามารถแสดงผลงานได้ดีในรายการต่อไปอาจจะได้รับความไววางใจจากคุนเผิงก็ได้?
จินเสี่ยวเฟิงพลันฮึกเหิมเปลวไฟลุกโชนขึ้นในใจทันที!
หลินจือไป๋ไม่ได้พูดอะไรต่อโอกาสมีไว้สำหรับคนที่พร้อมเสมอถ้าจินเสี่ยวเฟิงไม่ได้บันทึกวิดีโอเหล่านั้นไว้หรือถ้าเขาไม่มีความกล้าพอที่จะนำเพชรที่ถูกลืมเหล่านั้นมาให้เขาดูเขาก็จะไม่มีทางได้รับโอกาสที่ก้าวหน้ารวดเร็วแบบนี้เลย
เป็นแบบนี้เองหลังจากหลิวหวาเอาข้าวกล่องมาให้หลินจือไป๋แล้วก็หายไปเลยหลินจือไป๋ไม่สนว่าหลิวหวาจะถูกจัดการยังไงทางเจียงเฉิงจะจัดการเอง
ส่วนจินเสี่ยวเฟิงก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งทันทีกลายเป็นหัวหน้าฝ่ายออดิชันของเมืองซูเฉิงในครั้งนี้
หลินจือไป๋ทานข้าวกล่องเสร็จรอบออดิชันของวันนี้ก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการเขานั่งสบายๆ บนที่นั่งคณะกรรมการตัดสิน
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลขหนึ่ง
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลขสอง
ผู้เข้าแข่งขันหม
