พ่อเพลงเท่านั้นเอง ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นเหมือนจางซีหยางที่นายแค่พูดประโยคเดียวก็ยินดีจะไปกับนายหรอกนะ”
หลินจือไปพยักหน้า วาไรตี้ของคุนเผิงสำหรับดาราส่วนใหญ่แล้วถือว่ามีแรงดึงดูดทีเดียว แต่สำหรับราชาราชินีเพลงซึ่งอยู่เหนือแถวหน้าก็แค่งั้นๆ ไม่พิเศษอะไร พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบออกรายการวาไรตี้อยู่แล้ว เว้นเสียแต่ว่ารายการนี้จะต้องกลายเป็นรายการยอดฮิตเท่านั้น!
แต่ใครจะไปคาดเดาได้ล่วงหน้าว่ารายการไหนจะดังเป็นพลุแตก?
“ไปกินข้าวกลางวันด้วยกันเถอะ”
หลินซีลากหลินจือไปไปที่โรงอาหารของผู้บริหารบริษัท ระหว่างทางก็โทรศัพท์ไปสองสามสาย มาถึงโรงอาหาร หลินซีวางสายสุดท้ายแล้วพูดกับหลินจือไปด้วยรอยยิ้มว่า “พอได้ยินว่าเป็นวาไรตี้ของคุนเผิง แถมยังมีอาจารย์ไปตี้ไปเป็นผู้อำนวยการดนตรีอีก ดูเหมือนราชินีเพลงของบริษัทเราสองคนจะสนใจอยู่เหมือนกันนะ”
“จริงเหรอครับ?” หลินจือไปจำได้ว่าเสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีราชินีเพลงอยู่ทั้งหมดสองคน
