ล้ว” หลินซีกอดไหล่น้องชาย “งั้นอาจารย์ไปตี้จะปล่อยเพลงใหม่เมื่อไหร่ ก็อย่าลืมคิดถึงพี่สาวนะจ๊ะ”
“คราวหน้าไม่ลืมแน่” หลินจือไปคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “มีเรื่องหนึ่งอยากให้พี่ช่วยหน่อย ผมอาจจะไปรับตำแหน่งผู้อำนวยการดนตรีวาไรตี้ใหม่ของคุนเผิง”
“วาไรตี้ใหม่ของคุนเผิงถึงกับเชิญให้นายไปเป็นผู้อำนวยการเลยเหรอ?”
“วาไรตี้ที่พวกเขาทำกันเอง ไม่ได้มีทีมงานมือเก่าอย่างสามค่ายใหญ่ เลยต้องหาคนจากหลายทางน่ะ”
“นายตอบรับแล้วเหรอ?”
“ใกล้แล้วล่ะ ผมอยากจะพาจางซีหยางไปด้วย วาไรตี้รายการนี้ผมมองว่าน่าจะไปได้สวย”
“ได้สิ นายไปพูดกับจางซีหยางเองเถอะ สำหรับเขาแล้ว คำพูดของนายนะมีน้ำหนักกว่าพี่เยอะเลย”
“ผมแค่บอกพี่ไว้ก่อนเท่านั้นเอง” จากนั้นหลินจือไปก็พูดอีกว่า “รายการนี้ต้องการโค้ชสี่คน ตอนนี้มีจางซีหยางคนนึงแล้ว ยังขาดอีกสามคน ตอนนี้พี่ดูแลนักร้องในแผนกเพลงอยู่น่าจะรวมถึงราชาเพลงราชินีเพลงด้วยใช่ไหม พี่ช่วยผมถามดูหน่อยว่ามีใครอยากมาบ้าง ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร ผมจะให้ทางคุนเผิงติดต่อราชาเพลงราชินีเพลงของเทียนกวงไป”
เขาเกือบหลุดปาก แต่หลินซีไม่ได้เห็นว่าอะไรผิดปกติ เพียงแต่ตกใจเล็กน้อย “ต้องเป็นราชาเพลงราชินีเพลงเท่านั้นเหรอ?”
“ใช่ครับ”
“คุนเผิงทำวาไรตี้เองครั้งแรก ถึงกับจะหาโค้ชสี่คนที่เป็นราชาราชินีเพลงเลย กล้ากว่าพวกเราเสินฮวาอีกนะ งั้นพี่จะลองถามดูแล้วกัน แต่พวกราชาราชินีเพลงมีฐานะสูงส่งในวงการ เป็นรองจาก
