รับ คาดว่าต่อให้เชิญราชาเพลงจางซีหยางมาได้ ก็คงต้องอาศัยสถานะไปตี้ของเจ้านายด้วย…”
“พี่มีวิธีไหมครับ?”
“พวกเราให้ชูฉานช่วยได้นะครับ เทียนกวงเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีราชาราชินีเพลงมากที่สุด อีกอย่างเลี้ยงทหารพันวันก็เพื่อออกรบวันเดียว พวกเราให้ผลประโยชน์กับเธอไปมากมาย ก็ควรถึงเวลาที่เธอต้องตอบแทนแล้วละครับ”
“งั้นก็ให้ชูฉานช่วย”
หลินจือไปสั่งเจียงเฉิงให้จัดการเรื่องเหล่านี้
ไม่กี่วันต่อมา หลินเวยผู้จัดการแผนกเพลงคนปัจจุบันของเสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ นัดพบกับหลินจือไป
หลินเวยนับว่าเป็นป้าของหลินจือไป และเป็นน้องสาวแท้ๆ ของลุงใหญ่ ลุงรอง และลุงสาม แต่ความสัมพันธ์ระหว่างหลินเวยกับบรรดาลุงๆ ไม่ค่อยสนิทสนมเท่าไหร่ แน่นอนว่ากับครอบครัวของหลินจือไปก็เช่นกัน นับว่าไม่ได้มีเรื่องบาดหมางละนะ
“ผู้จัดการเรียกผมเหรอครับ”
หลินจือไปเดินเข้าไปในห้องทำงานแล้วทักทายหลินเวย
หลินเวยมองหลานชายตัวเองแล้วเผยรอยยิ้มออกมา
“ไม่ต้องเรียกว่าผู้จัดการหรอก เรียกว่าป้าก็พอ ไม่งั้นฉันคงต้องเรียกเธอว่าอาจารย์ไปตี้หรือไง”
“ป้าเกรงใจเกินไปแล้วครับ”
หลินจือไปทำตามอย่างไม่ขัดข้อง ตนมีความแค้นกับครอบครัวลุงๆ ก็จริง แต่กับป้าคนนี้ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกันมาก่อน หนี้แค้นก็ต้องคิดกับเจ้าของที่แท้จริง หลินจือไปยังไม่ถึงขั้นพาลโกรธป้าที่ค่อนข้างห่างเหินคนนี้ไปด้วย
“เสี่ยวไป๋”
หลินเวยพูดขึ้นว่า “คืออย่างนี้ ทางคุนเผิงมีวาไรตี้ใหม่อยากเชิญ