วรุ่งในวงการเพลง แต่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินความประณีตทางศิลปะที่สูงถึงเพียงนี้จากผลงานของอีกฝ่าย เขาพึมพำชื่อนี้เบาๆ แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็ส่งเพลงนี้ไปยังกลุ่มเพื่อน
‘?’
มีคนในกลุ่มส่งเครื่องหมายคำถามมา
จางอวินส่งข้อความเสียงไปว่า “เพลงเปียโนนี้สามารถเรียบเรียงใหม่ได้ ส่วนตัวคิดว่าถ้าให้วงออร์เคสตรามาเล่นจะยิ่งได้ผลลัพธ์ดีกว่า ผสมเสียงเชลโลกับไวโอลิน จะช่วยให้มีความหลากหลายและพลิ้วไหวมากขึ้น”
จากนั้นจางอวินก็เสริมอีกประโยค
“ผู้ประพันธ์คือฉู่ฉือ การประพันธ์ของเขาทำให้ฉันตกใจทีเดียว ไม่คิดเลยว่าเพลงอมตะแบบนี้จะมาจากมือของนักแต่งเพลงสายป๊อป”
เพลงอมตะ!?
จางซวินที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับอึ้ง
แล้วในกลุ่มเพื่อนก็มีคนตอบจางอวินกลับมาอย่างรวดเร็วว่า “ก่อนหน้านี้มีคนพูดว่าฉู่ฉือกับไป๋ตี้เป็นพ่อเพลงน้อย ตอนนี้พอฟังแล้ว ฉู่ฉือมีฝีมือจริงๆ ระดับการประพันธ์โพลีโฟนีชั้นสูง คู่ควรพินิจฟังอย่างละเอียด”
ไอดีที่ตอบชื่อ ลู่อวิ๋นฉี่
จางซวินตาไวเห็นเข้า จ้องปู่ด้วยความเหลือเชื่อ “ปู่ครับ ใช่พ่อเพลงลู่อวิ๋นฉี่ที่ผมรู้จักคนนั้นหรือเปล่า?”
“ใช่ เขานั่นแหละ”
จางอวินตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก “เมื่อก่อนเคยร่วมงานกันในซิมโฟนีอยู่
