ปู่เยโหว งั้นการปรากฏตัวของก๊วยเซียงก็เป็นการจุดตามังกรให้ภาพสมบูรณ์ คนแรกคือรักแต่ยังไม่รู้ตัว คนหลังคือรู้ทั้งรู้แต่รักไม่ได้ คนหนึ่งน่าเวทนา อีกคนชวนให้ทอดถอนใจ ตำนานศึกเทพอินทรีเล่มนี้เป็นคัมภีร์ที่พรรณนาความรักได้ถึงขีดสุดจริงๆ’
ตอนนี้คนที่ทึ่งที่สุดเห็นจะเป็นบรรดาผู้อ่านที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่อาจยอมรับพล็อตเรื่องสวมเขาของ ‘ตำนานศึกเทพอินทรี’ ได้ พวกเขาต่างตะลึงตาค้าง
‘อะไรอ่ะ?’
‘แบบนี้ก็ยังแก้ต่างได้อีกเหรอ?’
‘เรื่องก๊วยพู้แก้ต่างได้ เรื่องเอี๊ยก้วยเสียแขนก็แก้ต่างได้ แต่เรื่องเซียวเหล่งนึ่งนะ ต่อให้พูดยังไงสุดท้ายก็เป็นพล็อตเรื่องสวมเขาอยู่ดี!’
‘โธ่เว้ย!’
‘คนพวกนี้หลอนกันไปใหญ่แล้ว!’
‘ปู่เยโหวนี่ก็ด้วย!’
‘ทำอะไรของเขา เขียนหนังสือเก่งแล้วเจ๋งนักเหรอ เขียนดีแล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ?’
‘ถึงฉันจะยอมรับว่าบางคำอธิบายก็ฟังขึ้นอยู่ รวมถึงแนวคิดฟ้าพร่องดินขาดนี่ก็มีหลักการใช้ได้จริงๆ แต่ในเชิงความรู้สึกยังไงก็รับพล็อตเรื่องแบบนี้ไม่ได้จริงๆ สายรักบริสุทธิ์จะไม่มีวันยอม!’
‘จะพูดให้ตายยังไงมันก็คือการสวมเขา!’
แม้กระแสสังคมออนไลน์จะเริ่มเปลี่ยนทิศ แต่ก็ยังมีผู้อ่านบางส่วนยืนกรานจุดเดิม แต่เมื่อความคิดเห็นบนอินเทอร์เน็ตค่อยๆ นิ่งลง เนื้อเรื่องของหนังสือเล่มนี้ก็กลายเป็นข้อเท็จจริงที่แน่นอนแล้ว ผ่านไปอีกสองสามวันทุกคนก็พบว่าปู่เยโหว นักเขียนขายดีคนนั้น ฝ่ากระแสกลับมาทวงบัลลังก์แล้ว!
ฟึ่บ
