ะ!
ต่อไปถ้าหมอนี่คึกหนักกว่าเดิมจะทำยังไง? คนอ่านใจดีกับปู่เยโหวเกินไปแล้ว!
แต่พอคิดกลับกัน หลินเป้าก็ได้แต่ปลง อย่างไรพออ่าน ‘ตำนานศึกเทพอินทรี’ จบทั้งเล่ม เขาเองยังต้องยอมรับว่าถ้าตัดจุดชวนค้างคาใจบางช่วงออกไป หนังสือทั้งเล่มก็สนุกมากและถึงขั้นคลาสสิกเลยทีเดียว
ที่บ้านของ หลินจือไป๋ พ่อถอนหายใจแล้วพูดว่า “ฟ้าพร่องดินขาดเล่นเอาอยู่เลย ถือว่าปู่เยโหวคนนี้ไม่ธรรมดา พาเขาผ่านดรามาไปได้จริงๆ”
“หลักๆ เพราะจุดพีกของเรื่องมันเยอะมากจริงๆ”
หลินเซิ่งเทียนพูดอย่างเสียดายว่า “แม้แต่ก๊วยเซียงที่มีบทไม่กี่ฉาก ผมยังชอบมากจนรู้สึกผูกพันกับตัวละครนี้อย่างลึกซึ้งเลย มีช่วงหนึ่งผมคิดว่าถ้าเซียวเหล่งนึ่งตาย เอี๊ยก้วยได้ลงเอยกับก๊วยเซียงก็คงไม่นับว่าเป็นตอนจบที่เลวร้าย”
“ตัวละครก๊วยเซียงนี่น่าเอ็นดูจริงๆ” แม่เสริมตามว่า “เธอไม่ใช่ที่คนเขาเรียกว่ามารบูรพาน้อยเหรอ แม้ว่าก๊วยเซียงไม่ได้แค่รับสติปัญญาจากตาและแม่มาเท่านั้น แต่ยังสืบทอดจิตวิญญาณบางอย่างของก๊วยเจ๋งมาด้วย เรียกได้ว่าเป็นภาพแทนที่ลงตัวอย่างงดงาม เด็กสาวแบบนี้ใครเห็นก็ต้องชอบทั้งนั้น”
หลินชีพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้หนูยิ่งอยากรู้ว่าภาคที่สามของไตรภาคมังกรหยกจะเล่าเรื่องอะไรแล้ว เส้นเวลาจะต่อจาก ‘ตำนานศึกเทพอินทรี’ หรือเปล่า?”
“ต่อกันอยู่แต่ไม่มากนัก” หลินจือไป๋ อดสปอยล์ไม่ได้
ทุกคนหันขวับไปมอง หลินจือไป๋ “นายรู้ได้ยังไง?”
หลินจือไป๋ ยิ้มกล่