ากรู้ว่าคนในบ้านอ่านแล้วจะรู้สึกอย่างไร
ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง พ่อเอ่ยขึ้นมาทันทีว่า “ทำไมบุคลิกของอึ้งยงเปลี่ยนไป?”
“ฉันก็กำลังจะพูดเลย!”
หลินซีที่กำลังอ่านอยู่บ่นอย่างขัดใจว่า “อึ้งยงที่ฉลาดแสบซนในมังกรหยก ทำไมมาภาคสองกลายเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ไปล่ะ?”
หลินเซิ่งเทียนก็ขมวดคิ้ว “อึ้งยงก็มีเชิงอยู่แล้ว เป็นแบบซุกซนแพรวพราวเดิมแต่ความเจ้าเล่ห์ตอนนี้กลับชวนให้รู้สึก…”
หลินเซิ่งเทียนไม่ได้พูดต่อแต่ความไม่พอใจก็ฉายชัดบนใบหน้า
หลินจือไป๋ เห็นท่าทีแบบนี้ก็เหงื่อตก คนในครอบครัวเห็นความเปลี่ยนไปของอึ้งยงยังรับกันไม่ได้เลย แล้วถ้าไปถึงตอนของอีจี้เพ้งกับเซียวเหล่งนึ่งจะไม่ยิ่งไปกว่านี้เหรอ?
“ผมขอตัวไปพักก่อนนะ”
หลินจือไป๋ รีบอ้างเหตุผลแล้วกลับเข้าห้อง แม้เขาจะรู้ว่าสิ่งที่ต้องมา ถึงเวลาก็จะมาอยู่ดี
