ังเป็นหลานของฉัน หลานฉันยิ่งเก่ง ฉันในฐานะปู่ก็ยิ่งดีใจ!” เว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง หลินเจามู่ก็เอ่ยว่า “ในเมื่อเขามีฝีมือขนาดนี้ ก็ให้สำนักพิมพ์เสินฮวากับเขาจะเป็นอะไรไป ยิ่งไปกว่านั้น ปีหน้าฉันจะเพิ่มภาระให้เขาอีกสักหน่อยด้วย จะได้เห็นกันไปว่าขีดจำกัดของเจ้าหนูนี่อยู่ตรงไหน!”
เลขาจินยิ้มบางๆ เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างได้ จู่ๆ เลขาจินก็เอ่ยขึ้นมาอีกว่า “หลัวตั้นลาออกแล้วครับ”
“หือ?” หลินเจามู่ยิ้มกล่าว “ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เขาก็เป็นราชาของสำนักพิมพ์เสินฮวาแล้วสิ เด็กคนนี้ช่างถอดแบบจากฉันจริงๆ”
บ้านลุงใหญ่ หลินชุนสีหน้าเคร่งเครียด ขว้างถ้วยชาที่รักที่สุดจนแตกกระจาย หลินกงก็สีหน้าไม่ต่างกัน กล่าวเสียงสั่นเล็กน้อย “หลัวตั้นถูกเขี่ยพ้นกระดานไปแล้ว ผลประกอบการของสำนักพิมพ์เสินฮวาพุ่งกระฉูด นี่หมายความว่าต่อไปกิจการนี่อาจจะถูกหลินจือไป๋รับช่วงต่อไปคนเดียว?”
“พวกเราประเมินลูกหมาป่าตัวนี้ต่ำไปจริงๆ!” หลินจิ้งหน้าซีด รู้สึกหัวเริ่มปวดตุบๆ อีกครั้ง บ้านเราสูญเสียการควบคุมสำนักพิมพ์เสินฮวาไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว!
ใช่แล้ว ก่อนที่หลินจือไป๋จะเข้ามาคุมสำนักพิมพ์เสินฮวา หลัวตั้นเป็นคนที่บ้านหลินชุนใช้คุมอำนาจในสำนักพิมพ์เสินฮวามาตลอด บ้านเจ้าสี่นี่ไปได้ไกลจริงๆ ทางฝั่งแผนกโทรทัศน์งานของหลินตงกำลังรุ่งโรจน์ ฝั่งวาไรตี้ ‘Sisters Who Make Waves’ ที่หลินเซิ่งเทียนทำร่วมกับคุนเผิงตอนนี้ก็ดังไปทั่วแล้ว เป็นวาไรตี้
