ขากดเข้าไปอย่างไม่ต้องคิด เพราะตนก็ถือว่าเป็นแฟนคลับขาจรของปู่เยโหวเหมือนกัน
วินาทีถัดมา เสียงของผู้เล่าเรื่องดังขึ้น โลกของ ‘บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน’ ค่อยๆ เปิดออกผ่านน้ำเสียงของผู้บรรยาย
ดนตรีประกอบที่เย็นเยียบ บทสนทนาที่คุมจังหวะอารมณ์ได้อย่างดี เมื่อเขาฟังไปเรื่อยๆ ก็จมดิ่งลงในการฟังหนังสือ อ่านนิยายในรถไฟใต้ดินแล้วเวียนหัว แต่ฟังหนังสือกลับไม่มีปัญหาเลย เพราะการฟังหนังสือก็ง่ายพอๆ กับฟังเพลง!
“ดีเลย!” นิยายว่าดีแล้ว แอปยิ่งดีเข้าไปอีก!
เขาดีใจสุดๆ คล้ายความรู้สึกตอนที่เพิ่งค้นพบเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ วันนี้เพิ่งได้รู้ว่าแท้จริงแล้วนิยายก็ฟังได้เหมือนกัน!
เมื่อฟังไปสักพัก จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เปิดค้นหาในแอปแล้วพลันฉีกยิ้มออกมา ที่แท้ในแอปหนังสือเสียงก็มี ‘ย้อนเวลาไปเป็นอ๋อง’ ด้วย!
เพอร์เฟกต์! มีแอปหนังสือเสียงแล้ว แม่ก็ไม่ต้องห่วงอีกว่าฉันจะเวียนหัวเวลาอ่านนิยายบนรถ!
บ้านหลังหนึ่ง
ชายชรากำลังอ่านหนังสือ ใส่แว่นสายตายาวแล้วก็ยังไม่พอ บางครั้งยังต้องพึ่งแว่นขยายเพิ่มอีกชิ้น ถึงอย่างนั้นชายชราก็เพ่งอ่านอย่างยากลำบาก ไม่นานดวงตาก็แสบล้าจนถึงขั้นมีน้ำตาไหล
“อ่านหนังสือน้อยลงหน่อยเถอะ” หญิงชราคู่ชีวิตไม่ค่อยพอใจ หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดน้ำตาที่หางตาให้ คนแก่สายตาไม่ดีใช้สายตามากเกินไปก็จะเป็นแบบนี้
“ก็มีงานอดิเรกอยู่แค่นี้…” ชายชราอ่านหนังสือมาทั้งชีวิต จะไม่ให้เขาอ่านหนังสือก็คงอึดอั
