ยนถึงผู้หญิงมากมาย แต่เพลงมากมายเหล่านั้นเขียนถึงหญิงสาวในวัยที่ยังเยาว์ ถ้าแต่งถึงผู้หญิงที่โตแล้วก็มักจะเป็นเพลงที่เขียนถึงแม่ มีน้อยนักที่จะไม่จำกัดแค่แม่หรือหญิงสาว การถ่ายทอดของฮั่วเหมยละเมียดจนแทบเขียนเข้าไปในหัวใจของผู้หญิงทุกคน หรือกระทั่งเขียนไปถึงก้นบึ้งในใจของผู้ชายด้วย สุดท้ายเพลงนี้ยังชี้ชัดถึงธีมของรายการ ‘Sisters Who Make Waves’ ด้วย ในเวลาเดียวกัน จงละทิ้งอคติเรื่องอายุไปเสียเถิด ปล่อยให้ดอกไม้ได้บานสะพรั่ง!
เมื่อสั่วเหมยร้องจบ เธอเดินกลับไปถึงห้องโถงพลันได้รับการต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ราวกับวีรสตรี!
“บุปผาสตรีพลิ้วไหวกลางโลกีย์…”
ทุกคนจับมือร่วมกันร้องเพลงแล้วจากนั้นก็โผกอดกัน จ้าวหลานอิงถามอย่างสงสัยว่า “เหล่าฮั่ว ใครเป็นคนที่แต่งเพลงนี้ให้เธอเหรอ?”
ทุกคนต่างอยากรู้ เพลงนี้ช่างเขียนได้ดีเหลือเกิน ฮั่วเหมยยิ้มกล่าว “ทั้งคำร้องและทำนองเพลง ล้วนเป็นของอาจารย์ไปตี้นะ”
ทุกคนอ้าปากค้าง จากนั้นก็เริ่มแซวกัน“ทำไมอาจารย์ไปตี้ไม่แต่งเพลงให้พวกเราบ้างละ!”“นั่นสิ!”“อย่าลำเอียงสิคะอาจารย์ไปตี้!”“พวกเราก็เป็นบุปผาสตรีเหมือนกันนะ!”“พวกเราก็ต้องการความช่วยเหลือของคุณนะคะ!”
ถึงจะโห่แซวแต่ที่จริงเป็นแค่การล้อเล่นกันเท่านั้น อย่างไรเสียเวทีแรกนี้ก็เป็นการแสดงล้วนๆ ไม่มีใครที่จะถูกคัดออกเพราะได้คะแนนต่ำเกินไปอะไรแบบนั้น ยิ่งไปกว่านั้นไปตี้ยืมเวทีปล่อยเพลงใหม่ แต่จำนวนเพลงใหม่ย่อมจำกัด เ
