ำนวนมากแรกเริ่มก็แค่เปิดดูเล่นๆ ว่ารายการนี้จะเป็นยังไง
แต่พอดูไปเรื่อยๆ กลับติดหนึบอยู่กับรายการจนแทบไม่อยากลุกหนีไปไหนเลย
รายการเพิ่งเดินทางมาถึงครึ่งทางเท่านั้น ถัดไปยังมีพี่สาวชุดใหม่ทยอยขึ้นเวที
บางคนแสดงจบก็ยิ้มแย้มปลื้มปริ่ม บางคนแสดงจบก็เหม่อลอยไร้เรี่ยวแรง
ไม่มีการแสดงของใครที่สามารถไปถึงระดับแบบจ้าวหลานอิง หลินชิ่วจิง และมิชิฮาชิ ไมอิ ได้อีก
แพลตฟอร์มจี๋กวง ชาวเน็ตดูไปดูมาก็พากันทอดถอนใจ
‘สุดท้ายแล้วคนที่เอาชนะอายุได้ก็มีไม่กี่คนเอง’
‘พี่สาวหลายคนไม่เหมือนเมื่อก่อนในตอนนั้นแล้ว’
‘ใช่เลย’
‘พี่สาววัยสามสิบกว่าๆ ส่วนใหญ่ยังแสดงได้ดี’
‘ส่วนวัยสี่สิบกว่าก็เริ่มลำบากแล้ว’
‘ยิ่งอายุมากก็ยิ่งตามยุคสมัยไม่ทัน’
‘ไม่ยอมแก่ก็คงไม่ได้หรอก’
‘ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นเหมือนจ้าวหลานอิง ที่อายุขนาดนั้นแล้วก็ยังร้องเพลงได้ดีแบบนั้น’
‘ไฮไลต์ของรายการนี้คงมีแค่สามคนคือหลินชิวจิง มิชิฮาชิ ไมอิ และจ้าวหลานอิงแล้วละ’
นี่ไม่ใช่แค่ความเห็นของผู้ชมเท่านั้น แม้แต่พี่สาวผู้เข้าแข่งขันหลายคนเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
“แก่แล้ว”
“อิจฉาพวกซิวจิงจริงๆ เลย”
“ผู้ชมคงไม่อยากดูพวกเราแล้วมั้ง”
“ใครๆ ก็ว่าผู้หญิงเปรียบดังดอกไม้ แต่ผู้หญิงที่อายุมากอย่างพวกเราจะมีสักกี่คนที่ยังเบ่งบานได้เหมือนดอกไม้อีก?”
“เฮ้อ”
พี่สาวบางคนถอนหายใจ
บางคนเจ็บปวดอยู่ในใจแต่ปากไม่เอ่ยอะไร เวลาค่อยๆ ผ่านไป
พี่สาวทั้งยี่สิบเก้าคนก็แสดงจบหมดแล้ว
