หนิงเหมิงก็แค่หวังให้ประธานบริษัทลงมาบีบปู่เยโหวให้เปลี่ยนเนื้อเรื่อง ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี เพื่อให้กระแสดราม่าของผู้อ่านสงบลง แต่หลินจือไป๋เตรียมแผนรับมือไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว
วันที่สามสิบเอ็ดเดือนพฤษภาคม คืนก่อนนิยายจะวางขายในระบบ หลินจือไป๋ปล่อยอัปเดตรวดเดียว ยี่สิบตอน หวังใช้ตอนใหม่จำนวนมากพาผู้อ่านให้หลุดออกจากเงามืดเรื่องการตายของปี้เหยา ต้องรู้ว่านิยายเรื่องนี้ทั้งเล่มมีไม่ถึงสามร้อยตอน ตอนนี้เขาอัปมาร้อยกว่าตอนแล้วก่อนวางขาย แต่น่าเสียดาย เหล่าผู้อ่านที่รักยิ่งไม่ยอมใจอ่อน ทุกคนยังคงคอมเมนต์ด่าและขอร้องให้เขาแก้เนื้อเรื่องใหม่ ทำได้แค่ปล่อยผ่านให้หมักบ่มไป
จนแม้แต่นักเขียนที่เคยเรียนจากปู่เยโหวก็ยังอึ้ง คาดไม่ถึงว่า ‘กระบี่เทพสังหาร’ จะหักมุมฆ่าตัวละครยอดนิยมอย่างปี้เหยาได้!
‘ไม่เสียชื่อท่านโหว!’‘กล้าบ้าบิ่นเกินไปแล้วมั้ง!’‘ฉันจำได้ว่าตอนท่านโหวสอนเรา เขาเน้นย้ำเลยว่าอย่าเป็นนักเขียนจ้าเกินไป นิยายออนไลน์ต้องเขียนให้สะใจ จงใจทรมานคนอ่าน แต่ทำไมเขาเอง…’‘ไอ้หนู! กล้าสงสัยท่านโหวเหรอ? เพราะพล็อตแบบนี้แหละเอ็งคุมไม่อยู่ มีแค่ท่านโหวเท่านั้นแหละที่ทำได้ ท่านประสบการณ์สูงด้านนี้…’
เอาเถอะ ถึงจะพูดแบบนั้นแต่พอเห็นผู้อ่านคลั่งกันขนาดนี้ ทุกคนก็อดลุ้นแทนไม่ได้ ‘กระบี่เทพสังหาร’ ไม่ได้พรุ่งนี้นิยายจะขึ้นขายอยู่แล้ว ท่านโหวดันมาก่อเรื่องก่อนขึ้นระบบแบบนี้ไม่กลัวล่มหรือไง?
แต่ดูเหม
