อย แต่คำแนะนำแบบนี้จะได้ผลเท่าไหร่กันละ?”
“ถึงกับให้ปู่เยโหวมาเป็นบรรณาธิการใหญ่ของเว็บ นักเขียนชื่อดังมาชี้แนะนักเขียนอะไรแบบนี้ บางทีผลลัพธ์อาจไม่สู้ให้บรรณาธิการมืออาชีพสักคนมาช่วยดูต้นฉบับเลยก็ได้!”
ในวงการสำนักพิมพ์ใหญ่ทั้งหลาย ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ ข่าวที่ว่าปู่เยโหวผู้เป็นบรรณาธิการใหญ่ของเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์เปิดคลาสสอนนักเขียนของเว็บไซต์แพร่ออกมาจากไหนไม่รู้
ตอนนั้นมีนักเขียนถึงสามร้อยคนที่เข้าฟัง แม้หนิงเหมิงจะพยายามปิดข่าวไว้ แต่ก็ยังมีบางคนเก็บปากไม่อยู่ แต่รายละเอียดเนื้อหาการสอนของปู่เยโหว ยังไม่ได้เผยแพร่ออกไป
คงเพราะทุกคนหวังจะกินน้ำแกงหม้อแรกกันทั้งนั้น เรื่องปกป้องผลประโยชน์ส่วนตนแบบนี้ ผู้คนก็มักร่วมมือกันเป็นอย่างดี ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็ใจกว้างแบ่งปันไอเดียอย่างปู่เยโหวได้
ส่วนภายในสำนักพิมพ์เสินฮวา เสียงวิจารณ์ย่อมมีไม่ขาดเช่นกัน
“ตอนนี้พวกสำนักพิมพ์อื่นรอซ้ำพวกเราอยู่นะ เว็บนี้จะไปรอดจริงเหรอ?”
“งานตีพิมพ์ดีๆ ไม่ทำ จะมาทำอะไรกับนิยายออนไลน์”
“ถ้าโปรเจกต์นี้ล้ม ไป๋ตี้คงเป็นประธานสำนักพิมพ์นี้ต่อไม่ได้แล้วใช่ไหม?”
“คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เดาว่าโปรเจกต์เดียวล้มคงไม่เป็นไร ไป๋ตี้เปิดโปรเจกต์ใหม่ตั้งหลายอัน ไม่ใช่ว่ายังมีโปรเจกต์หนังสือฟังอีกเหรอ?”
“นี่มันเรื่องวุ่นวายอะไรกันเนี่ย… ถ้าโปรเจกต์พวกนี้ล้มหมด ต่อให้เขาไม่อยากไปก็ต้องไปอยู่ดีสินะ”
“ถึงฉันจะชอบเพลงของไป๋ตี้มาก
