โดยเฉพาะหลัวตากับเปยลี่ สองคนนี้ชอบเป็นหัวโจกปลุกกระแสเสมอ
ส่วนเริ่นเจียชุน ‘คนของลุงสาม’ ยังนับว่านิ่งเงียบไม่แสดงท่าที อาจเพราะเห็นว่าเว็บนิยายออนไลน์นี้มีโอกาสประสบความสำเร็จ ดังนั้นวางตัวเงียบไว้จะดีที่สุด ท่ามกลางเสียงวิจารณ์ต่างๆ นานาเหล่านั้น เวลาก็ค่อยๆ ผ่านไป
วันที่เจ็ดเดือนพฤษภาคม วันที่แปดเดือนพฤษภาคม วันที่เก้าเดือนพฤษภาคม ในที่สุดเว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ก็เปิดตัว!
ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้า เว็บไซต์มีผู้อ่านหลั่งไหลเข้ามาจำนวนมาก เป้าหมายของนักอ่านเหล่านี้ชัดเจนมาก พอเข้าเว็บไซต์ปุ๊บก็เริ่มค้นหานิยายเรื่องใหม่ของปู่เยโหวทันที!
ฟึ่บ! ไม่ต้องเสียเวลาหาให้วุ่น
หลายคนเข้ามาหน้าเว็บก็เห็นแบนเนอร์ขนาดยักษ์ขึ้นเด่นอยู่กลางจอ เป็นนิยายชื่อ “กระบี่เทพสังหาร”!
‘กระบี่เทพสังหาร? ชื่อเรื่องใหม่ของปู่เยโหว นี่เท่เป็นบ้าเลย!’
‘น่าสนใจแฮะ แค่เห็นชื่อเรื่องก็อยากกดเข้าไปอ่านแล้ว’
‘เปิดเรื่องได้ยโสมาก! “ฟ้าดินไร้เมตตา สรรพสิ่งเป็นเพียงหญ้าเคี้ยว”?’
‘ประโยคนี้ปู่เยโหวคิดเองเหรอ? อ่านหนังสือบ้างเถอะพี่ ประโยคนี้มาจาก “คัมภีร์เต๋า” ของเหล่าจื่อ แต่เอามาใช้เปิดเรื่องในนิยายแบบนี้น่าเกรงขามดี’
ระหว่างถกกันนั้นทุกคนก็เริ่มคลิกเข้าไปอ่านกันแล้ว ในตอนที่เว็บไซต์เปิดตัว หลินจือไป๋ได้อัปโหลด ‘กระบี่เทพสังหาร’ ทีเดียวสี่สิบตอน ซึ่งเนื้อเรื่องดำเนินมาถึงช่วงที่ จางเสี่ยวฝ่าน เสร็จจากการแข่งขันเจ็ดสายของ
