ดลงอย่างหนัก”
หลินเจามู่ไม่แสดงความเห็น สำหรับหลินหู หลินเจามู่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากอยู่แล้ว ผลลัพธ์ออกมาแบบนี้ถือว่าปกติ แม้เขาจะเคยแอบหวังลึกๆ ว่าอีกฝ่ายอาจสร้างเซอร์ไพรส์ให้เห็นบ้างก็ตาม
“หลินเป้ายังพอใช้ได้” เลขาจินเผยรอยยิ้ม “อุตสาหกรรมการ์ตูนอยู่ในมือหลินเป้า ผลประกอบการเติบโตดีขึ้น ส่วนแบ่งตลาดก็กำลังเพิ่มขึ้นด้วยครับ”
“หลินจือไป๋ละ?” หลินเจามู่เอ่ยปากถามเอง
เลขาจินตอบ “คุณชายน้อยช่วงนี้ทำได้ดีมากครับ เขาดึงตัวปู่เยโหวมาอยู่ที่สำนักพิมพ์เสินฮวา ทำให้รายได้สำนักพิมพ์เพิ่มขึ้นตามไปด้วย”
“แต่เขาจัดการหลายอย่างมากเกินไป เปิดโครงการใหม่หลายโครงการติดๆ กัน ซึ่งหลายโครงการเหล่านี้ก็ไม่ได้รับความเห็นดีเห็นชอบจากแวดวงเดียวกันมากนัก ภายในสำนักพิมพ์เองก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อย…”
เลขาจินชื่นชอบหลินจือไป๋ แต่เวลานี้ก็ต้องพูดตามตรง นั่นคือเหตุผลที่เขาทดลองทำงานเคียงข้างหลินเจามู่มาได้นานขนาดนี้
หลินเจามู่กล่าวเสียงเรียบ “ผลักดันโครงการท่ามกลางแรงกดดัน ตอนที่ยังหนุ่มๆ ฉันก็ทำแบบนี้มาไม่น้อย ชนะเป็นราชาแพ้เป็นโจร ไม่ต้องไปแทรกแซง ผลลัพธ์ทั้งหมดเขาต้องรับผิดชอบเอง”
การทดสอบครั้งนี้เสรี ต่อให้การตัดสินใจของลูกหลานผิดพลาด หรือหลินเจามู่มองเห็นปัญหา ก็จะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งหรือเตือนอะไรทั้งสิ้น ถือเป็นกรรมการที่ยุติธรรม แค่ดูเงียบๆ ก็พอ
ส่วนการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ของหลินจือไป๋ หลินเจามู่ก็
