ดฝีมือโบราณมาอยู่ในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง
ทำตัวเท่อวดเก่งจนไปขัดใจลูกเศรษฐี ลูกเศรษฐีเลยจ้างอันธพาลสิบกว่าคนมารุมทำร้าย หวังจะหักขาพระเอก สุดท้ายโดนพระเอกใช้วิชายอดฝีมือสาดหมัดไม่ยั้งจนแก๊งอันธพาลหมอบเรียบ!
ต่อมายังมีการโผล่มาขององค์กรนักฆ่าที่หมายจะลอบสังหารคุณหนูใหญ่ที่กำลังเรียนอยู่ พระเอกก็ออกโรงอีกครั้ง สาดหมัดรัวๆ จัดการนักฆ่าจนสิ้นซาก แถมยังรับมาเป็นลูกน้อง เพราะวิทยายุทธ์พระเอกแก่กล้าเกินไป อีกฝ่ายถึงกับกลัวจนฉี่ราด!
“นี่มันอะไรกันเนี่ย!” ตอนที่บรรณาธิการเริ่มอ่านต่างก็สบถออกมาว่าภาษาห่วยสุดๆ มีดีแค่ไอเดีย
แต่พออ่านไปเรื่อยๆ หลายคนกลับรู้สึกสนุกติดใจ สุดท้ายลงความเห็นว่า “ถึงนิยายเรื่องนี้จะมีภาษาง่ายๆ แถมตรรกะเนื้อเรื่องก็มีปัญหา ตัวละครอย่างลูกเศรษฐีก็โหลเหมือนๆ กันไปหมด แต่มองข้ามจุดพวกนี้ไป อ่านแล้วโคตรสะใจ เป็นความสะใจที่นิยายรูปเล่มไม่มีทางทำได้เลย!”
บางทีอาจมีตลาดที่ไม่เล็กเลยก็ได้! แม้แต่บรรณาธิการมืออาชีพที่เพิ่งเริ่มจับนิยายออนไลน์ ก็ยังมองออกจุดด้อยของนิยายเรื่องนี้ชัดเจน แต่จุดเด่นก็ชัดเจนไม่แพ้กัน!
ความจริงแล้ว หลินจือไป๋อ่านนิยายเรื่องนี้ก็ถึงกับต้องกลั้นจมูกอ่าน พระเอกแค่แผ่รังสีอำนาจออกมา มือสังหารก็รีบคุกเข่ายอมสยบ ยินดีเป็นลูกน้องตลอดไปอะไรทำนองนั้น มันกลิ่นแรงเกินไปแล้ว
แต่ท้ายที่สุดหลินจือไป๋ก็อนุมัติต้นฉบับเรื่องนี้อยู่ดี แต่นั่นไม่ใช่ข้อผิดพลาดอะไร ในย
