ิม งั้นทำไมไม่เอาแนวคิดนี้มาเขียนนิยายแนวเกิดใหม่ละ? จะเป็นการกลับไปสร้างธุรกิจใหม่ ไล่ตามเทพธิดาที่เอื้อมไม่ถึง หรือแม้แต่ชดเชยความเสียใจให้กับครอบครัวและเพื่อนฝูงก็ยังได้…”
จริงๆ ใน ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ มีองค์ประกอบนี้อยู่ เพียงแต่วิธีเล่านั้นคือให้คนยุคปัจจุบันเขียนจดหมายไปหาอดีต เพื่อแนะนำเรื่องการลงทุนไปสู่ความสำเร็จ แต่ในบลูสตาร์ยังไม่เคยมีใครสร้างนิยายที่ใช้การเกิดใหม่เป็นแกนหลักของเรื่องมาก่อนเลย!
ก็อย่างที่บอก นี่คือต้นยุคของนิยายออนไลน์! แค่หลินจือไป๋โยนไอเดียนิยายออนไลน์เล็กๆ ออกไป ก็สั่นสะเทือนนักเขียนพวกนี้ได้แล้ว
ความจริงนักเขียนทั้งสามร้อยคนในกลุ่มรู้สึกตื่นตะลึงอย่างมาก เมื่อได้ยินคำว่ากลับชาติมาเกิดใหม่ที่ปู่เยโหวได้กล่าว พวกเขาก็เริ่มเกิดไอเดียเรื่องราวต่างๆ พรั่งพรูในหัวเช่นเดียวกับทะลุมิติ! ใครบ้างไม่อยากเกิดใหม่? ใครบ้างไม่มีเรื่องเสียใจในอดีต? แค่ได้ยินคำว่า ‘เกิดใหม่’ นักเขียนหลายคนก็เกิดแรงกระตุ้นในการสร้างสรรค์ผลงานขึ้นมาทันที!
ที่จริงแล้วบางอย่างในโลกบลูสตาร์ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยมี อย่างจดหมายใน ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ ที่ส่งข้ามกาลเวลานั่นก็คือการทะลุมิติ เพียงแต่ไม่เคยมีใครเหมือนปู่เยโหวที่สามารถสรุปแนวคิดเหล่านี้ออกมาอย่างเป็นระบบ แล้วชี้แนะการสร้างสรรค์นิยายให้กับทุกคนอย่างชัดเจนแบบนี้มาก่อน!
และแนวคิดแบบนี้หลินจือไป๋ยังมีอีกเพียบ… นั่นคือเหตุ
