สินค้าเหล่านี้ เขาล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปู่คงหักคะแนนไปเยอะแล้วแน่ๆ!
หลินกงรู้จักนิสัยของปู่ดี
อีกฝ่ายไม่สนใจว่าตนจะมีเหตุผลอะไร เขาจะมองแค่ว่า หลานคนโตหลินกงผู้นี้ไร้ความสามารถสิ้นดี ให้เขารับผิดชอบสินค้าดีๆ สุดท้ายกลับโดนคู่แข่งตีราบเป็นหน้ากลอง…
“ไอ้สารเลว!”
คนที่หลินกงเกลียดที่สุดก็คือหลินจือไป๋ อีกฝ่ายชิงซูฉานไปจากเขา ทำให้เขาเสียหน้าทั้งวงการ ตอนนี้หลายคนลือกันว่าตนถูกสวมเขา แต่ตอนนี้ความเกลียดชังที่มีต่อคุนเผิงได้พุ่งสูงขึ้นแล้ว แม้จะยังไม่เท่าความแค้นที่มีต่อหลินจือไป๋ เพราะอย่างไรคุนเผิงก็แค่คู่แข่งทางธุรกิจ ส่วนหลินจือไป๋ได้ย่ำยีศักดิ์ศรีตนอย่างร้ายแรง
“ปู่ผิดหวังในตัวแกมาก”
หลินชุนผู้เป็นพ่อโทรมา คราวนี้ไม่ได้ดุด่าหลินกง แต่คล้ายอีกฝ่ายจะผิดหวังในตัวลูกชายคนโตที่เคยภาคภูมิใจมาโดยตลอด
“พ่อ… ช่วยผมพูดให้ปู่ใจเย็นทีนะครับ!”
หลินกงอึดอัดกระวนกระวาย รีบขอร้องพ่อให้ช่วยประคองสถานการณ์
หลินชุนถอนหายใจกล่าว “เวลาสอบยังไม่จบ แกยังมีโอกาสพลิกเกมอยู่ แต่ถ้าสิ้นปีนี้แล้วแกยังทำผลงานอะไรไม่ได้ละก็ หุ้นในกิจการพวกนี้ต่อไปก็จะไม่เกี่ยวข้องกับบ้านเราอีก ไม่แน่อาจจะตกไปที่บ้านรอง บ้านสาม หรือกระทั่งบ้านสี่ก็ได้”
“ไม่มีทาง!”
หลินกงกัดฟันพูด “ผมจะหาวิธีเอง!”
หลังวางสาย หลินกงพยายามควบคุมลมหายใจ ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ เดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง “เรายังมีโอกาสนะครับ ยังมีสินค้าอีกหลายตัวที่ทำโฆษ
