พราะเขายังเล่นไม่หนำใจเลย แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเลือกจะเงียบไปสักพัก งั้นก็ช่างเถอะ กดดันเกินไปก็ไม่ดี
เจียงเฉิงยิ้ม “หลินกงเงียบไปก็จริงครับ แต่จากนี้หลินหูจะเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ไม่เบา วันที่ยี่สิบสองเมษายนเขาจะให้ดาราบางส่วนไปไลฟ์สดบนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดของเสินฮวาครับ”
“ดารา?”
หลินจือไป๋ถึงกับพูดไม่ออก นี่มันแนวคิดอะไรกันเนี่ย
ดาราไลฟ์สดบ้างเป็นครั้งคราวช่วยเรียกกระแสได้ก็จริง แต่ของหายากจึงเป็นสิ่งมีค่า จะให้ดาราทิ้งงานหลักแล้วเอาแต่ไลฟ์ทุกวันก็คงไม่ไหวมั้ง? ยิ่งไปกว่านั้น ออกงานอีเวนต์ไม่ทำเงินเยอะกว่าเหรอ? แล้วต่อให้ดาราไลฟ์ทุกวัน พอนานเข้าคนดูก็เบื่ออยู่ดี เพราะหัวใจของการไลฟ์สดคือต้องมีโชว์ที่โดนใจ ดาราพวกนั้นจะเข้าใจการสร้างสีสันในไลฟ์สตรีมแค่ไหนกัน?
ถ้าลงมาเล่นในสนามไลฟ์สดจริงๆ ดาราหลายคนอาจสู้พวกสตรีมเมอร์ไม่ได้ด้วยซ้ำ!
ชาติก่อนก็มีดาราตั้งหลายคนหันมาไลฟ์สดแต่ก็ไม่เห็นมีใครขึ้นแท่นเบอร์ต้นได้จริงๆ สักคน พูดได้แค่ว่าหลินหูคิดตื้นเกินไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นการใช้ดาราเป็นจุดขายก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เดาว่าถึงตอนนั้นเสินฮวาไลฟ์ก็คงเรียกกระแสได้เยอะจริงๆ ตนก็ต้องเตรียมรับมือไว้บ้างแล้ว
คิดได้ดังนั้น หลินจือไป๋ก็บอกเจียงเฉิงว่า “ช่องใหม่ของหลือวี่เปิดได้แล้วใช่ไหมครับ?”
เจียงเฉิงยิ้ม “แน่นอนครับ ตามคำสั่งเจ้านาย พวกเราลงทุนปั้นสตรีมเมอร์ชุดพิเศษไว้แล้วครับ”
“โอเคครับ”
หลินจือไป๋กล่าว “วันท